Tuesday, November 19, 2013

Nang Idalangin Ni Berto Na Huwag Siyang Manalo Sa Lotto

         Kusot ang polo ni Berto. Sigurado siyang kinilatis na naman ito ni Isabel. Naghahanap ng marka ng kolorete ng babae. Kinabahan siya at agad na tinignan ang lotto ticket sa bulsa ng polo. Tama ang kanyang hinala. Lukot nga ito. Malapit na siyang mapuno sa kanyang misis. Masyado na itong selosa. Palibasa'y hindi katulad noong kabataan nito, mataba na ito ngayon at nawala na ang kagandahan sa mukha. Dinalangin ni Berto na sana'y huwag tumama ang kanyang numero. Baka hindi niya mapatawad si Isabel.

         Malakas ang tunog ng telebisyon ng kapit-bahay. Tumatagos sa maninipis na dingding ng kanilang tahanan. Sa bawat tamang numerong binabanggit ay mas lalong bumibilis ang tibok ng puso ni Berto. Hiling niyang huwag tumama lahat. Ngunit malupit ang tadhana. Halos madurog ang puso niya nang binanggit ang huling tamang numero. Mahigit sa isang daang milyong piso ang hindi niya makukuha sapagkat nalukot ni Isabel ang lotto ticket. Gusto niyang sumigaw sa galit.

         "Napakaselosa mo!" ang tangi niyang nasabi"

         Habang naghahanda ng makakain ay hindi sumagot si Isabel.

         "Kapag ako nanalo sa lotto, maghahanap na ako ng mas bata at mas maganda sa'yo"

         "Bakit tumataya ka ba? Sana huwag kang manalo" malungkot na sabi nito.

         "Hindi nga ako mananalo doon. Imposible. Hindi ko kaya"