makatang samurai

KWENTO

2011-11-25T13:25:00.000-08:00

Bwisit na araw 'to. Naiisip ko na naman si Mercy. Ang hirap nyang kalimutan. Para syang sinuperglue sa pagkatao ko kaya kahit anong gawin ko pakiramdam ko sakin pa rin sya. Pero ang totoo, iniwan nya ako. Pinagpalit nya ako sa kupal nyang "bestfriend" na ang tunay na intensyon ay agawin sya mula sakin. Kaya pala madalas syang sinasamahan ni gago kung saan-saan dahil may balak palang manulot. Ito namang si Mercy nagpasulot. Magsama silang mga gago.

Sa mga gantong pagkakataon, para mawala kay Mercy ang focus ko, sinusubukan kong magsulat ng kwento. Pero isang oras ko nang hawak ang ballpen pero ni isang salita ay wala pa akong naisusulat sa papel. Mental block. Bwisit naman talaga, bakit ngayon pa? Papalit-palit tuloy yung diwa ko kay Mercy at kung ano ba ang magandang isulat.

Para makaisip ng magandang isusulat, nagdesisyon akong pupunta ako ng bookstore. Pag walang-wala kasi akong ma-topic doon ako kumukuha ng ideya. Paborito kong magbasa ng mga graphic novels lalo na kung tungkol kay Batman.

Sa Cubao ako dederetso, naisip ko. Meron doon ubod ng laking National Bookstore at meron ding Fully-booked sa loob ng Gateway. Marami ako dong makikitang mga graphic novels. Ayos na doon. Hindi na ako nagbihis ng pang-alis. Ni-lock ko na lang yung bahay tapos pumara ako ng pedicab at nagpahatid sa Pureza Station ng LRT2.

Sa loob ng tren ay marami akong nakasabay ng mga istudyante. PDA yung ilan. Napapamura ako sa sarili ko habang nakikita ko sila. Merong mga lalaking nakahawak sa safety handrails habang yung syota naman nila sa kanila nakayakap para huwag matumba. Naalala ko na naman si Mercy. Lecheng tren 'to.

Ibinaling ko na lang yung tingin ko sa mga advertisements sa loob ng tren. Kaso sa dami ba naman ng pwedeng magadvertise doon, talagang Converse pa. Madalas akong pinupuna noon ni Mercy sa puti kong Chuck Taylor. Masyado raw madumi kaya dapat labahan ko din. Pero ayaw ko. Mas gusto ko ang sapatos kapag marumi. Rakenrol kasi yung dating. Pero kupal na tren 'to. Parang nananadya.

Dumating sa Cubao station ang sinasakyan kong tren. Mabilis naglabasan ang maraming mga tao. Unahan agad lahat papunta sa hagdan at escalator. Nakipila ako sa escalator dahil tamad akong maglakad.

Sa haba ng pila ay napatingin ako sa food court ng Gateway. Kita sya mula doon dahil salamin at hindi pader ang humaharang. Hindi ko inaasahan na makikita kong kumakain sa tapat mismo ng salamin si Mercy at yung kupal na nanulot sakin. Nagdilim bigla yung paningin ko.

Tumakbo agad ako sa hagdanan. Wala na akong pakiaalam kung marami akong nababanggang mga tao. Basta binilisan ko yung takbo mula doon hanggang sa lagayan ng ticket hanggang papasok ng mall hanggang makaakyat ako sa foodcourt.

Nandoon sila malapit sa may Reyes Barbeque. Mabilis yung paglapit ko sa kanila kaya hindi nila ako napansin. Agad kong hinawakan sa ulo si kupal at pinaguuntog sa mesa. Ginawa ko ito hanggang sa dumugo yung ulo nya. Na-shock si Mercy sa ginawa ko. Wala na akong pakialam. Totodasin ko 'tong si kupal.

Alam kong nagkakagulo na yung ibang mga tao kaya ano mang oras ay dadamputin na ako ng mga guwardiya. Hindi ko na mapapalagpas ang pagkakataong ito. Kinuha ko agad yung barbeque stick sa pinggan ni kupal at ipinangsaksak ko ito sa leeg nya.

"ALAM MO BANG REYES RIN ANG APELYIDO KO. YAN GINAWA NA KITANG REYES BARBEQUE!" sigaw ko sa duguang si kupal.

"Hoy wala ka sa buwan" sabi ng isa.

Biglang bumalik yung ulirat ko. Nakatayo pa rin ako sa babaan ng escalator at nakatanaw kay Mercy at kay kupal doon sa salamin.

"Ang pangit ng kwentong 'yon" naisip ko. "Magsama kayong dalawang gago. Bibili na lang ako ng Batman para makaisip ng mas magandang kwento"

PARE-PAREHO LANG ANG MGA LALAKI

2011-11-24T10:14:00.000-08:00

"Bilang lalaki, pakiramdam mo, may itinatago kaya sakin 'yon?" tanong ni Jennylyn.

"Ayoko nang magkomento dyan dahil baka isipin mo gusto ko kayong magkahiwalay, Alam mo namang may gusto ako sa'yo" sagot ni Bingo. "Ikaw lang kasi, kung ako na lang sana..."

Biglang tumingin sa kaliwa si Jennylyn at iniwas ang mukha kay Bingo. Halatang hindi nya nang gustong marinig ang sasabihin pa nito.

"Sorry Bingo. Kaibigan lang talaga yung tingin ko sa'yo. Okay naman tayo ng ganto diba?"

Hindi na sumagot si Bingo at tumingin na lamang sa cellphone nya. Halatang naghahanap ng dahilan para makaalis sa awkward na usapan nila ni Jennylyn.

"Pasensya na Jen pero kailangan ko na palang umalis"

"Totoo ba yan? Bakit naman galit ka sakin? Cool naman tayo diba?"

"Yeah, we're cool. Uhm, paano, alis na ako"

Pumunta si Bingo sa bahay ng tropa nyang si Jeremy. Doon ay nagyaya syang makipaginuman. Ngunit hindi pa man sila nakakarami ng inom ay nag-ring ang telepono ni Bingo. Tumatawag si Jennylyn.

"Pre, bat ayaw mong sagutin?" tanong ni Jeremy. "Sino ba yang tumatawag?"

"Si Jennylyn pre"

"Jennylyn? As in yung type mo? Hindi ka pa rin ba sumusuko dyan?"

"Nagsasawa na nga ako sa set-up namin. Pag sinusubukan kong iwasan sya, lapit naman ng lapit sakin. Ang hirap pre. Alam nya namang may gusto ako sa kanya tapos ganyan pa sya. Shit. Hindi ko na sasagutin yang tawag nya"

Nagpaulit-ulit pa rin ang pag-ring ng cellphone at napilitan ng sagutin ni Bingo. Lumabas muna sya ng bahay ni Jeremy para makipagusap sa cellphone. Pagpasok nya ulit sa loob ay sinabi nya kay Jeremy na kailangan nya nang umalis.

"Oh pre bakit?"

"Tangina. Kailangan daw ng kausap. Nakipaghiwalay daw yung boyfriend nya"

"Eh bakit ikaw ang gustong makausap? Pangatlong beses nya na atang ginagawa sa'yo yan ah. Si Joe D' Mango ka ba na lagi nyang kailangan makausap kapag iniiwan sya ng boyfriend nya?"

"Nalalabuan na nga ako pre. Pero pre, anong oras ka ba matutulog mamaya? Pwede bang dito na lang ako makitulog sa bahay mo? Ayokong umuwi ng bahay ngayon. Inuman tayo mamaya"

"Madaling-araw pa naman ako matutulog. Sige pre, deretso ka lang dito pagkatapos mong makipausap sa kanya"

Nakipagkita sa kanya si Jennylyn sa basketball court malapit sa bahay nito. Walang mga tao doon dahil madilim na at wala namang nagpaschedule ng laro. Naupo sila sa bleacher at nagusap.

"Jen, ayaw mo bang lumipat tayo ng pwesto? Lalamukin tayo dito"

Hindi pinansin ni Jennylyn ang sinabi ni Bingo at sinabing "Pare-pareho lang ang mga lalaki..." na tila hindi lalaki ang kausap nya ngayon.

Pasado ala-una ng madaling-araw ng makabalik si Bingo sa bahay ni Jeremy.

"Pre, kamusta kanina?"

"May nangyari samin ni Jennylyn"

"Tangina. Seryoso? So ano na?"

"Anong ano na?"

"Ano ng plano mo? Syota mo na ba sya? Kayo na ba?"

"Hindi pre, iiwasan ko na sya. Panakip-butas lang naman ang gagawin sakin non"

"Parang hindi ko maintindihan?"

"Tong mga babaeng 'to, akala ata nila hindi ka mapapagod na magmahal sa kanila. Hindi ba nila alam na masakit kapag alam nyang mahal mo sya pero ibang lalaki yung kinukwento nya sa'yo. Sawang-sawa na akong marinig kung paano syang niloloko ng ibang mga lalaki. Ang tagal ko nang nasa harapan nya, wala akong planong lokohin sya pero pinipili nya pa rin yung mga gagong 'yon. Tapos iiyak-iyak sya sakin. Hindi na ako magpapakatanga sa kanya. Pare-pareho lang naman ang mga babaeng yan"

Habang naguusap ang dalawa ay biglang nagring ang phone ni Bingo.

"Si Jennylyn pre?"

"Oo" sagot ni Bingo sabay patay ng cellphone.

HULI SA AKTO

2011-11-23T05:12:00.000-08:00

Maagang nag-out si Jose sa trabaho. Buti na lang at nacontact nya at pumayag ang kasamahan nyang guwardya na ipagpatuloy ang oras nya. Babawi na lang sya dito sa ibang araw. Masama talaga ang pakiramdam nya at kailangan nya nang umuwi.

Bago magalas-dose ng tanghali ay nasa tapat na si Jose ng kanilang bahay. Binuksan nya ang pinto at agad na dumeretso sa kwarto para magpalit ng pambahay. Ngunit hindi nya inaasahan na makikita nya doon ang kalive-in nya na may katalik na iba sa ibabaw ng kama. Nagdilim ang paningin ni Jose. Dinukot nya mula sa bitbit nyang bag ang kanyang baril at malapitang binaril ang lalaki. Sunod-sunod na putok ang narinig sa buong lugar.

"Umalis ka na kung ayaw mong mapatay din kita" galit na sinabi ni Jose sa babae. "Putang ina mo Manuel. Mahal na mahal kita. Putang ina mo. Ginago mo ako. Alam ko namang tumitira ka ng mga babae. Pero putang ina, bakit pati dito sa pamamahay ko"

SILAHIS

2011-11-21T05:36:00.000-08:00

Sa loob ng isang sari-sari store...

"Anak, silahis ka ba?" tanong ng nanay ni Wilfredo. "Kasi mukha ka namang lalaki pero parang kinikilig ka pag nakikita mo si Coco Martin"

"Nay, ano namang kalokohan yan. Hindi ako kinikilig kay Coco Martin. Kinikilig ako sa ka-loveteam nyang si Maja Salvador. Tsaka tignan nyo nga 'tong anak nyo, nasa itsura ba nito ang pagiging silahis?"

"Parang kasi. Pero baka ako lang ang may akala ng ganon..."

Naputol ang usapan ng mag-ina ng biglang may bumili sa kanilang tindahan.

"Pagbilan po"

"Nay ako na. Sandali lang ah, pagbebentahan ko lang ito" sabi ni Wilfredo. "Ano yung bibilin mo?"

Tinignan ng bumibili si Wilfredo at sinabing "Pamintang-durog".

"Ano? Ganon? Sobrang obvious na ba talaga?" tanong ni Wilfredo.

"Huh? Ano po 'yon? Ang sabi ko pagbilan ng pamintang-durog"

Umiling-iling na lang ang nanay ni Wilfredo.

SUPERHERO

2011-11-19T09:11:00.000-08:00

Sa bungad ng isang madilim na eskinita ay bumaba ang isang binata mula sa isang magarang sasakyan. May hawak sya sa kanyang kamay na isang maskara. Ito'y mahahalintulad sa mga maskarang ginagamit ng mga superheroes. Tinahak nya ang madilim na eskinita. Nakarinig sya ng pagsigaw mula sa isang babae na tila nanggagaling sa parehong eskinitang 'yon. Isinuot nya agad ang kanyang maskera at maingat na naglakad upang hindi sya makagawa ng ano mang ingay. Sa kanyang patuloy na paglalakad ay nakita nya ang isang babaeng nagpupumilit lumaban sa isang lalaki. Nangyayari ito sa tapat mismo ng bukod tanging poste ng meralco sa eskinitang 'yon. Masasabi mong halos mapupundi na ang ilaw nito sapagkat malalam na ang liwanag na kanyang ibinibigay. Malaki ang lalaki na nananakit sa babae. Gusto sanang lumapit ng binata ngunit halatang mas malakas ito sa kanya. Nagtago na lang muna sya sa likod ng isang malaking basurahan.

Pinagmasdan nya ang dalawa. Walang nagawa ang babae sa lakas ng lalaki. Nahubaran sya nito at ginawa ang masama nitong plano. Nung una ay pumapalag at sumisigaw pa ang babae, ngunit nang mapagtanto nito na wala na syang magagawa upang pigilan ang lalaki ay umiyak na lamang ito. Ang pinagtataguang pwesto ng binata ay nasa bandang likod ng lalaking nanggagahasa. Wala ang lalaking iyon sa tamang anggulo para makita ang binata. Napatingin naman ang babae sa direksyon ng binata. Napansin nyang parang may lalaking nagtatago na nakamaskara na pangsuperhero. Tinitigan nya ito. Titig ng pagmamakaawa at pag-asa sapagkat meron nang magliligtas sa kanya. Ngunit walang ginagawa ang binata. Nanatili lamang sya sa pagtatago sa likod ng basurahan. Alam nyang wala syang lakas para labanan ang lalaki. Natapos ang pangbababoy sa babae ngunit wala syang ginawa. Bago tuluyang tumakas ang lalaking nanggahasa ay ninakawan muna nito ang babae.

Nang masigurado ng binata na wala na ang lalaki ay nilapitan na nito ang babae. Umiiyak ang babae. Ngunit hindi nya sinisi ang binata. Sa tingin nya palang sa pangangatawan nito ay alam nyang wala rin itong magagawa laban sa lalaki kanina. Ang importante ngayon ay may tutulong na sa kanya upang makaalis sa lugar na 'yon.

Hinubad ng binata ang kanyang maskara. Nakita ng babae ang tunay nitong mukha. Parang hindi bagay dito ang pang-superherong maskarang suot nito kanina kasi kamukha nito yung lalaking kakatapos lang manggahasa sa kanya. Nabigla sya sa sumunod nyang nakita. Biglang naghubad ang lalaki ng kanyang pantalon at underwear. Umibabaw sa kanya ito at sya'y ginahasa. Ang inaakala nyang bayaning magliligtas sa kanya ay kapareho rin pala nung isang lalaki kanina.

Pagkatapos syang gahasain ng binata ay ninakaw nito ang mga naiwang kunin nung lalaking nauna sa kanya. Kawawa yung babae. Hindi lang sya paulit-ulit na binaboy, paulit-ulit din syang ninakawan. Para syang Pilipinas sa mga pulitiko.

PINAPARINGGAN

2011-11-18T14:19:00.000-08:00

Nang unang magkita si Joseph at Manny, alam na nila sa sarili nilang hindi agad sila magkakasundo. Mayaman si Joseph at mahirap naman si Manny. Sobrang magkaiba ang kanilang mundo. Ngunit taliwas sa kanilang inaasahan, mabilis silang nagkapalagayan ng loob at naging matalik na magkaibigan. Sa sobrang lapit nila sa isa't isa, maraming mga bagay ang sabay nilang ginagawa. Tulad ng pagkain, paliligo at pagtulog. Daig pa nila ang samahan ng ibang magkakapatid. Ngunit ang lahat ng ito ay nagbago ng nagsimulang magparinig si Joseph kay Manny.

"May mga tao talaga na napakainggitero. Hindi nila matanggap na mas angat ka sa kanila. Alam mo yon, yung tipong gagawin ang lahat madaig ka lang. Wala talagang utang na loob. Lumayo-layo ka nga sakin baka masaktan lang kita eh" ang sabi ni Joseph habang nakatingin sa kung saan.

"Ako ba pinariringgan mo?" tanong ni Manny.

"Bakit, sinabi ko bang ikaw ang tinutukoy ko? Napakaguilty mo naman pare. Napaka-assuming mo. Paano mo naman nasabi na ikaw ang pinaparinggan ko?"

"Eh sira-ulo ka pala eh. Tayong dalawa lang naman ang nastranded sa isla na 'to simula nung nagcrash yung sinasakyan nating eroplano"

ANGHEL

2011-11-16T01:08:00.000-08:00

"Totoong may anghel"

Yan ang madalas na sinasabi sakin ng girlfriend kong si Ingrid bago sya namatay. Kapag tinatanong nya ako kung naniniwala ba ako sa sinasabi nya, umuoo lang ako. Pero sa totoo lang, hindi ko alam kung meron ba talaga o wala. Ayoko lang sumama ang loob nya lalo na't alam kong may taning na ang buhay nya dahil sa cancer. Sabi ni Ingrid na ang mga anghel daw ang ipinapada upang magligtas sa atin sa panahon ng kapahamakan. Kung totoo man sila, bakit nila hindi iniligtas si Ingrid? Bakit nila hinayaang mamatay ang babaeng minamahal ko? Pero siguro wala silang kasalanan. Dapat mangyari kung ano ang itinakda.

Nang mamatay si Ingrid, nawalan ako ng gana sa buhay. Marami akong naging tanong. Bakit sya pa? Bakit hindi na lang yung masasamang mga tao? Bakit kinuha sakin yung kaligayahan ko? Talagang nabadtrip ako. Sobrang mahal ko si Ingrid. Mahal ko sya kapantay ng pagmamahal ko sa nanay ko. Mataas ang respeto ko sa kanya. Sinabi ko sa sarili ko na hindi ako makikipagtalik sa kanya hanggang hindi kami nagpapakasal. Sobrang hirap ng ganon pero kinaya ko. Kinaya ko dahil nirerespeto ko sya. Ganon ang gusto nya kaya handa akong maghintay. Kaso lang wala pala akong dapat hintayin kasi namatay sya agad.

Para makaganti sa tadhana, naisip kong maghahanap ako ng malanding babae tapos pagsasawaan ko. Lahat ng pagpipigil na ginawa ko noon, sa kanya ko ibubuhos. Ayokong kumuha lang ng bayarang babae. Ayokong pumutol sa ganon dahil baka makakuha ako ng sakit. Mas trip ko yung syosyotain na babae para ako lang ang gagalaw sa kanya. Atleast sa paniniwala ko na ako nga lang dahil sakin sya.

Hindi naman naging mahirap ang paghahanap dahil ang ideya ay nagmanipesto sa katauhan ng bago naming kapitbahay. Isang tingin ko palang sa kanya, nakasulat na sa buo nyang katawan ang mga katagang "PWEDE MO AKONG ISKORAN". May kahalayan sya manamit at mukhang nanlalambot. Magandang kombinasyon ng katangian para sa babaeng gusto mong gawan ng masama. Lala ang pangalan nya. Tama naman ang hinala ko sa kanya dahil hindi nya ako pinahirapan. Ilang pangbobola lang at naging girlfriend ko agad sya.

Maraming mga pagkakataon na nagpapaiwan ako sa bahay pagaalis ang pamilya namin para masolo ko ang lugar. Syempre kapag mag-isa lang ako, pwede kong papuntahin si Lala doon at gumawa ng kung anong kolokohan. Malandi si Lala. Siya mismo ang nagpapakita sakin ng motibo. Yung mga hawak nya sa binti ko. Yung mahahalay nyang mga yakap. Gusto nya talagang merong mangyari samin. Gusto ko rin naman pero sa bawat pagkakataong gagawin ko na ang plano ko, parang halimaw na kinakain ng alaala ni Ingrid ang isipan ko. Naririnig ko yung boses nya na nagsasabi ng "Huwag". Nagi-guilty ako. Palaging hindi ko nagagawa yung kakaguhan na plano kong gawin nang pinasok ko ang relasyon namin ni Lala.

Isang araw, nasabi sakin nung isa sa mga tropa ko, na nasabi rin sa kanya ng isa sa mga tropa namin, na nasabi lang rin doon ng isa sa mga tropa namin, na yung tropa naming si John ay naka-score kay Lala. Parang hindi na ako masyadong nagulat dahil halata naman sa ugali ni Lala na may kakayahan syang gawin ang ganong bagay. Pero yung ginawa sakin ni John, nakakalalaki 'yon. Binangasan ko agad yung mukha nya nang magkita kami. Hindi naman siya pumalag dahil malamang alam nya na kung bakit ko sya binanatan. Nakipaghiwalay na ako kay Lala ng hindi man lang nakakaisa at kinalimutan ko naman yung pagkakaibigan namin ni John.

Makalipas ang dalawang linggo, umalis na sila Lala sa lugar namin. Ewan ko bakit pero sabi-sabi ng iba na hindi na raw trip ng mga kasamahan nya yung lugar namin kaya hahanap sila ng medyo mas matinong lugar. Pero kung ano man yung dahilan ng pag-alis nila, wala na akong pakialam. Mabuti na nga 'yon ng mabawasan na yung nagpapainit sa ulo ko sa lugar namin. At salamat na rin kasi wala nang matitira si John dahil umalis na yung inagaw nya sakin.

Makalipas ang tatlong linggo, hindi ko inaasahang lalapitan ako ni John para makipag-usap. Malungkot yung itsura ng mukha nya. Hindi ko naman sya tinabla dahil baka hihingi sya ng tawad. Alam kong may lamat na yung pagkakaibigan namin pero baka maayos ng konti kung magpapakumbaba sya. At tulad naman ng inaasahan ko, humingi nga sya ng tawad. Pero ko hindi inaasahan yung mga sumunod nyang sinabi. Nagdonate daw sya ng dugo mga ilang araw na ang nakalipas. Madalas nya namang ginagawa 'yon. Pero kakaiba ngayon, sa unang pagkakataon ay tinawagan sya ng blood bank para sabihin na may problema... HIV positive ang dugo nya. Pina-clear nya pa raw sa mga taga-laborotoryo doon kung sa kanya talagang dugo yung nagpositive dahil matagal na syang nagdo-donate pero ngayon lang nangyari ito. Nakumpirma namang positive nga sya. Hinala nyang nakuha nya ito sa pakikipagtalik kay Lala. Ito lang kasi ang babaeng nakatalik nya sa nakalipas ng buwan. Kinausap nya pala ako para sabihin sakin na dapat akong magpablood test para malaman ko kung HIV positive na rin ako. Naisip ni John na dahil girlfriend ko noon si Lala, malamang ay nahawa na rin ako nito kung ito man yung nakahawa sa kanya. Sa isip ko, bigla akong napadasal at nagpasalamat sa Diyos. Hindi ako relihiyoso pero alam ko Sya ang nagligtas sakin. Hindi ako sigurado sa mga anghel pero alam kong may Diyos.

Matagal ko na sana pinatulan si Lala kung hindi lang dahil sa mga alaala ni Ingrid. Dahil na rin pakiramdam ko ay nailigtas ako sa kapahamakan ay mas naging relihiyoso ako. Nalaman ko na rin ang tungkol sa mga anghel. Tama pala si Ingrid, totoo sila. Pero nagpapasalamat ako na kahit sa panahong hindi pa man ako naniniwala sa kanila ay nagsilbing anghel ang alaala ni Ingrid sa buhay ko. Hanggang ngayon sa puso ko, itinuturing ko pa rin syang isang anghel.

LIWANAG

2011-11-14T12:33:00.000-08:00

Sabi noon ng tatay ko bago sya mamatay na tumingin lang daw ako sa langit kapag nadidiliman ako. May liwanag daw akong makikita kapag ginawa ko 'yon. Pero ngayon, kahit anong tingin ko sa langit ay wala akong makitang liwanag. Oo nga't gabi ngayon ngunit kahit buwan at mga tala ay hindi ko makita. Gusto ko silang makita. Sabi kasi ng iba na kasama na raw ng mga tala ang mga pumanaw na tao. Marami akong mga problema ngayon. Kung kasama na ng mga tala ang tatay ko, sana man lang masilip ko sya ngayon doon sa kalawakan at masilip nya naman ako dito sa lupa. O kahit wala pa sya doon, basta gusto ko lang makakita ng liwanag mula sa langit. Pero sa kapal ng mga ulap at sa simoy ng hangin, malaki ang posibilidad na umulan. Mukhang wala talaga akong makikitang liwanag mula sa langit sa ganitong klase ng panahon. Kung mananatili pa siguro ako ng mas matagal dito, baka abutan pa ako ng ulan. Siguro dapat na akong pumasok sa loob ng bahay. Nagkamali lang siguro ang tatay ko ng sinabi nyang tumingin lang ako sa langit kapag nadidiman ako dahil minsan, kung minsan, pinagdadamot talaga ng langit ang liwanag sa pinakamadilim na parte ng buhay mo. Pero bago pa man tuluyang matapos ang aking pagtingala ay biglang kumidlat. Isang matinding kidlat na nagpaliwanag sa buong paligid na animo'y umaga. Kasunod nito ang tunog ng napakalakas na kulog na tila sumisigaw ng "Hindi pa ba sapat ang liwanag na yan?"....

PHOTO ALBUM

2011-11-13T23:44:00.000-08:00

Nakatingin na naman si Pepito sa isang photo album. Lagi nyang ginagawa ito sa tuwing nalulungkot siya. Sa dalas nyang ginagawa ito ay napansin na ng mga kapitbahay na napapadaan sa kanilang tahanan.

"Aling Carmen, mukhang laging nakatingin yung anak nyo dyan sa photo album na yan ah" puna ng isang kapitbahay.

"Simula ng mamatay ang kanyang ama, lagi nya nang ginagawa yan sa tuwing nalulungkot sya. Hindi ko na nga gusto ang ginagawa ng batang yan" sagot ng ina ng bata.

"Ah ganon ba, pero mukha namang masaya sya sa nakikita nya. Siguro binabalikan nya lang talaga yung mga masasaya nyong alaala" sabi ng kapitbahay habang nakatingin kay Pepito.

"Ewan ko pero parang mali na yang ginagawa nya" sagot ni Aling Carmen.

At dahil naintriga na ang kapitbahay kung gaano ba kasaya ang mga kuha sa larawan na nakalagay sa photo album na 'yon ay nakitingin na ito kay Pepito. Pipigilan pa sana sya ni Aling Carmen ngunit nakalapit na ang kapitbahay sa photo album. Doon ay nakita nito ang mga litrato kung saan nasubsob si Aling Carmen sa putikan.

"Bwisit na bata yan, lagi pa ring tinitignan yang mga litrato na yan. At yung mga ngiti nya, nakakainsulto na eh" sabi ni Aling Carmen.

"Nakakawala naman po kasi talaga ng lungkot na makita yung mukha nyo dito nay"

"Pakyu"

PAGTAKAS SA MGA ZOMBIES

2011-11-10T23:03:00.000-08:00

Mabilis na tumatakbo ang tatlong lalaki. Natakasan nila ang maraming mga zombies sa iba't ibang floor ng isang building at ngayon ay patungo na sila sa main exit. Malapit na sana silang makalabas doon ngunit may problema... ang main exit ay nahaharangan ng anim na zombies. Matatangkad silang lahat at nakauniporme ng pangbasketball. Malamang mga basketball players ang mga ito bago nainfect ng virus.

Isa na lang sa tatlong lalaki ang may bala pa sa kanyang baril. Anim na bala na lamang ang nalalabi sa kanyang .45 caliber pistol. At dahil ang lalaking may hawak ng baril na ito ay walang kompyansa sa kanyang pagbaril, nagdesisyon syang ipapaubaya nya sa kanyang kasamahan ang paggamit nito. Ngunit lubos syang nalilito kung kanino sa dalawa nya ito iaabot. Ang isa ay sobrang asintado kaso nga lang medyo may kabobohan, samantalang ang isa naman ay matalino ngunit hindi naman ganon kaasintado.

"Akin na ang baril, kaya kong patayin ang anim na zombies na yan" sabi ng matalino ngunit hindi ganon kaasintado.

"Huwag kang makinig sa kanya, sakin mo yan ibigay. Tandaan mo, sobrang sharp shooter ako. Walang balang masasayang sakin" sabat naman ng bobo ngunit sobrang asitado.

Tinimbang ng lalaking may hawak ng baril ang sitwasyon at ang kakayahan ng dalawa nyang kasamahan. Naisip nyang sa gantong pagkakataon, mas kailangan nya ang taong asintado kaya nagdesisyong syang ibigay ang baril sa kasamahan nyang bobo ngunit masyado namang asintado.

"Oh, sa'yo ko ito ibinibigay. Patayin mo ang mga zombies. Barilin mo sa ulo para patay agad" sabi ng lalaki sabay abot ng baril sa kasamahan.

Pagkakuhang-pagkakuha ng isa ay agad nitong pinaputukan ang mga zombies. Pagkatapos ng anim na putok ay wala ng bala ang baril. Tatlong zombies lamang ang napatay.

"Anong nangyari? Diba asintado ka? Anim na bala 'yon ah, bakit tatlo lang yung namatay?

"Huwag mo akong sisihin! Diba sabi mo barilin ko sa ulo! Eh tigdadalawang ulo kaya sila bawat isa! Mga lalaki kaya yan!"

Hindi na nila natapos ang kanilang pagsisisihan at kinain na sila ng tatlong natirang mga zombies...

IMAHE

2011-10-27T05:37:00.000-07:00

“I’m sorry” umiiyak na sinabi ni Jane.

“Bakit?”

“Mark, hindi ako yung tamang babae para sa’yo”

“Nakikipaghiwalay kaba sakin?”

“Sorry talaga”

“Jane, wag mong gawin ‘to, mahal na mahal kita...”

Hindi pa man tapos magsalita si Mark ay pinutol na ang usapan nila sa cellphone. Dumeretso agad si Jane sa banyo. Hanggang doon ay wala pa rin tigil ang kanyang pag-iyak. Tinodo nya ang bukas ng gripo. Hinubad nya ang kanyang mga suot. Kahit hindi pa puno ang timba ay sumalok agad sya ng tubig at ibinuhos sa kanyang katawan. Gigil na gigil nyang kinuskos ang kanyang balat.

“Napakarumi kong babae...”

Nag-ring ang cellphone ni Jane. Si Anna ang tumatawag. Inisip nya kung sasagutin nya pa ba ito o hahayaan nya lang mag-ring. Kaso baka may importanteng sasabihin kaya’t sinagot nya na lang.

“Jane?”

“Anna”

“May something ba? Sabi ni Mark nakipaghiwalay ka daw sa kanya”

“Anna...”

“Dear, ano ba yon? Baka may maitutulong ako?”

Biglang umiiyak si Jane.

“Tell me, handa akong makinig”

“Anna, ibinenta ko yung pagkababae ko”

Nabigla si Anna sa narinig. Hindi agad sya nakapagsalita.

“Jane, ayaw kitang husgahan, pero bakit?

“Kailangan ko ng pera. Gusto kong magaral. Akala ko after that wala na. Pero ngayon, ang dumi-dumi ko...”

Lalong tumindi ang pagiyak ni Jane. May iba pa syang mga sinasabi ngunit hindi na maintindihan dahil sa kanyang paghagulgol.

“Okay, calm down, calm down...”

Hinintay ni Anna na medyo tumigil ito sa pagiyak.

“Jane, sino yung lalaki?”

“Hindi ko alam kung pwede kong sabihin. Sabi nung bakla dapat confidential ‘to”

“Sinong bakla?”

“Yung nagbugaw sakin”

“Shit Jane, bestfriend mo ako. Wala ka bang tiwala sakin?”

“Hindi naman sa ganon pero... pero... sige, ang totoo si Mayor yung lalaki”

“What!”

“Sobrang nagsisisi ako Anna. Anong dapat kong gawin?”

“Nangyari na ‘yon. Hindi mo naman pwedeng kasuhan ng rape dahil hindi ka naman ni-rape. Linggo naman bukas, magsimba tayo. Humingi ka ng tawad. Sa tingin ko ‘yon ang pinakamaganda mong gawin para sa sarili mo”

“Nakakahiya...”

“Sa Kanya ka pa ba mahihiya?”

“Anna, salamat at nandyan ka...”

Kinabukasan, taimtim na nagdadasal si Jane sa bandang likuran. Ganon ata talaga kapag pakiramdam mong makasalanan ka, gusto mong sa likuran ng simbahan umuupo. Halos hindi na iniintindi ni Jane yung mga sinasabi ng pari, basta hingi lang sya ng hingi ng kapatawaran.

Lumipas ang isang oras at natapos ang pinakapaksa ng pari. Bigla namang nabanggit nito ang tungkol sa lumalawak na prostitusyon.

“May pagkukulang ang maraming mga magulang kaya’t nangyayari ito. Ngunit hindi lamang sa mga magulang nagtatapos ang lahat. Kailangan natin ng suporta ng gobyerno. Kailangan natin ng mga taong nasa pwesto na lalaban dito. Kaya naman ako’y lubos na nagpapasalamat ng sabihin sakin ng ating butihing Mayor na handa syang labanan ito” sabi ng Pari sabay turo kay Mayor.

Tumayo si Mayor at kumaway-kaway sa mga tao. Nakaupo pala ito sa bandang harapan ng simbahan. Nagpalakpakan ang mga tao. Makikita sa kanyang proud sya sa kanyang hangarin. Makikita sa kanyang proud syang lalaban nya ang prostitusyon.

KASAL

2011-10-20T03:30:00.001-07:00

“Oh bakit mukhang malungkot ka Klariza, hindi ba dapat masaya ka dahil ito ang araw ng iyong kasal?”

Nagbigay na lamang ng pilit na ngiti ang dalaga sa naglalagay ng make-up sa kanya. Hindi masaya si Klariza. Hindi nya mahal ang lalaking pakakasalan nya. Pinilit lamang sya ng kanyang mga magulang na pakasalan ito dahil mayaman ang pamilya ng lalaki.

“Kamusta na ang mapapangasawa ko?” tanong ni Gerome pagpasok sa kwarto kung saan inaayusan si Klariza.

“Nako Sir, hindi nyo pa dapat makita ang mapapangasawa nyo, malas po yon”

“Hindi ako naniniwala sa mga pamahiin” sagot ni Gerome. “Manang, pwede bang iwanan nyo muna kami ni Klariza. May sasabihin lang ako sa kanyang mahalaga”

Lumabas ang babae upang makapagusap ang dalawa.

“Ngumiti ka nga!”

“Bakit ako ngingiti eh hindi naman ako masaya”

“Bahala ka kung anong gusto mo. Pero gusto ko lang sabihin sa’yo na kung inaasahang mong pupunta mamaya si Vic para pigilan ang kasal, kalimutan mo na yon. Hindi sya darating. Binayaran ko sya ng isang milyong piso para kalimutan ka. Tinanggap nya yon. Balita ko lumuwas na sya patungong Maynila. Nakakatawang isipin na may katumbas na presyo ang pagibig nya sa’yo”

“Hindi totoo ang sinasabi mo”

“Totoo ang sinasabi ko. Kaya kalimutan mo na sya. Pagaralan mo na akong mahalin dahil ako na ang mapapangasawa mo”

Pagkatapos magusap ay iniwan na ni Gerome si Klariza sa kwarto. Umiyak ang dalaga. Hindi sya makapaniwa sa kanyang narinig.

Dumating na ang oras para magisang-dibdib sila Klariza at Gerome. Habang dinaraos ang kasal ay patuloy na umaasa si Klariza na darating si Vic at pipigilan ito. Ngunit natapos ang kasalan at walang Vic na nagpakita. Marahil tama si Gerome, may katumbas nga na halaga ang pagibig nito sa kanya.

Kinagabihan, habang nagpapahangin si Klariza sa hardin nila Gerome ay may tumawag sa kanyang pangalan. Pamilyar ang boses na yon. Hindi sya pwedeng magkamali, boses yun ni Vic. Tumingin-tingin sya sa paligid. Sa likod ng istatwang anghel ay nakita nyang nagtatago si Vic. Nilapitan nya ito.

“Klariza, sumama ka na sakin, lumayo na tayo dito”

“Vic, hindi ko na yon magagawa, kasal na ako kay Gerome”

“Pero hindi mo sya mahal, ako ang mahal mo, at mahal naman kita”

“Kung mahal mo ako, dapat hindi mo tinanggap ang isang milyong ibinigay sayo”

“Ano? Wala kong tinanggap na isang milyon”

“Pero wala ka pa ring ginawang paraan para maitakas ako o pigilin ang kasal. Tapos na ang lahat Vic. May asawa na ako. Patawad” naiiyak na sinabi ni Klariza sabay patakbong bumalik sa bahay nila Gerome.

Sa loob ng bahay, nang makita ni Klariza si Gerome ay agad nya itong sinampal.

“Niloko mo ako” sabi ni Klariza. “Ang sabi mo binayaran mo si Vic ng isang milyon para layuan ako, pero ang totoo ay hindi nya pala ako pinagpalit sa pera”

“Sino nagsabi sa’yo nyan?”

“Nakausap ko si Vic kaya alam kong nagsisinungaling ka”

“Kelan mo sya nakausap?”

“Kanina lang”

“Hindi yon maari, nung isang araw ko pa sya pinatay”

Masamang Magnakaw

2011-09-30T14:31:00.000-07:00

Masayang nagkekwentuhan sila Kaloy at Berto. Dalawa lamang sila sa bahay nila Berto dahil may pinuntahan ang pamilya nito. Medyo ginutom si Berto kaya’t nagpaalam muna ito na bibili lang ng meryenda sa kanto. Naiwang mag-isa si Kaloy.

Kanina pa tingin ng tingin si Kaloy sa isang teddy bear sa loob ng bahay nila Berto. Naisip nyang kung kukunin nya ito, siguro naman ay walang maghahanap. Mukha namang mumurahin lang ang laruan. Ngayon ang kaarawan ng nakababata nyang kapatid na si Ruth at maaari nyang ibigay ito bilang regalo.

May nagsasabi sa isipan ni Kaloy na masamang magnakaw. Ngunit may nagsasabi rin sa isipan nyang magiging masaya si Ruth kapag nakatanggap ng regalo. Mas nanaig sa isipan nya ang mapaligaya ang kapatid kaya’t ninakaw nya ang laruan. Agad syang umalis sa bahay nila Berto.

Pag uwi ng bahay ay agad na inabot ni Kaloy ang laruan sa kapatid.

“Ruth, regalo ko sa’yo. Happy birthday”

“Wow. Ang ganda naman nito. Salamat kuya”

“Basta pag may pumunta ditong ibang tao, bago mo patuluyin, itago mo muna itong laruan ah”

“Bakit po kuya?”

“Maganda kasi to eh. Pag nakita nila, baka mainggit sila at kuhain nila ito mula sa’yo”

Kinailangang sabihin ni Kaloy ‘yon sa kapatid bilang pagiingat. Baka kasi biglang pumunta si Berto sa bahay nila at makita ang laruan. Malalaman pa nitong nagnakaw sya.

“Malinaw ba ‘yon Ruth?”

“Pero bigay mo ‘to sakin kuya. Kung kukunin nila ito dahil lang naiinggit sila, ibig sabihin magnanakaw sila” sagot ni Ruth. “Diba’t masama magnakaw kuya?”

Medyo tinamaan si Kaloy sa sinabing ‘yon ng kapatid.

“Oo, masama magnakaw” pagsang-ayon ni Kaloy. “Kaya wag mo na silang bigyan ng dahilan para mainggit. Wag mo na lang yan ipakita sa iba”

“Sige po kuya”

Nang makumbinse ni Kaloy ang kanyang kapatid ay umalis muna ito upang makipaglaro ng basketbol sa kabilang baranggay.

Ilang malalakas na katok ang narinig sa bahay nila Kaloy. Sumilip si Ruth sa bintana upang alamin kung sino ito. Marami sila. Hinahanap nila si Kaloy.

“Nandyan ba si Kaloy?”

“Wala po eh, umalis. Balik na lang po kayo mamaya”

“Kapatid ka ba nya? Palabasin mo na yung kuya mo”

“Wala nga po eh” giit ni Ruth. “Sino po ba kayo?”

“Tito ako ni Berto. May itatanong lang ako sa kanya”

“Sandali lang po ah. Yung tatay ko na lang ang kausapin nyo”

Hinayaan lang ni Ruth na maghintay ang grupo ng kalalakihan sa tapat ng kanilang bahay. Kinuha nya ang teddy bear at umakyat sa kanilang kwarto. Ginising nya ang kanilang ama.

“Tay, may naghahanap po kay kuya”

“Asan ba ang kuya mo?”

“Umalis po eh. Makikipaglaro po ata ng basketbol”

“Edi sabihin mo umalis”

“Sinabi ko na po pero ayaw pa rin nilang umalis”

“Sino ba sila?”

“Tito daw po ni Kuya Berto yung isa”

Bumangon ang tatay nila Kaloy. Bumababa ito at kinausap ang grupo ng kalalakihan mula sa bintana.

“Pakilabas ho si Kaloy”

“Wala dito ang anak ko”

Hindi naniniwala ang mga ito na wala doon si Kaloy. Napikon na ang nagpakilalang tito ni Berto at naglabas ito ng baril. Tinutukan nya ang ama ni Kaloy. Agad naman itong lumayo mula sa bintana. Pinagtatadyakan ng grupo ng kalalakihan ang pinto at pilit itong binubuksan. Nagulat ang mga kapitbahay sa mga nagaganap ngunit walang naglakas-loob na makialam. Naglabas kasi ng baril ang mga ito at nagbabala na mapapahamak ang sinumang magsusumbong sa mga pulis. Kakatadyak ay nagtagumpay sila na mabuksan ang pinto. Agad nilang hinalughog ang lugar. Nagkasira-sira ang mga gamit nila Kaloy. Nang hindi nila matagpuan ang kanilang hinahanap ay umakyat sila sa kwarto. Doon ay nakita nila ang mag-amang nanginginig sa takot. Hawak-hawak ni Ruth ang teddy bear na ibinigay sa kanya ni Kaloy. Kinuha ito ng isa sa mga lalaki.

Pag-uwi ni Kaloy ay inabutan nya pa ang grupo ng kalalakihan sa loob ng kanilang bahay.

“ANONG GINAGAWA NYO SA BAHAY NAMIN?”

Isang palo ng baril sa ulo ang tinanggap ni Kaloy at nawalan sya ng malay.

Nagising si Kaloy sa isang lumang warehouse. Magkatali ang kanyang mga kamay sa likod. Nang mapansin ng isa sa mga lalaki na gising na sya ay tinawag nito ang atensyon ng iba.

“Pare, gising na yung bisita natin”

“Anong kailangan nyo sakin?” tanong ni Kaloy.

“Asset ka ng mga pulis no?”

“Hindi ko alam ang sinasabi mo”

Tinadyakan sa mukha si Kaloy. Babanatan pa dapat sya nung isang lalaki ngunit napigilan ito dahil sa pagdating ng isang van. Bumaba sa van ang ilang kalalakihan. Nakipagkamayan sila sa mga nangdakip kay Kaloy.

“Pare, handa na ba yung pera?”

“Syempre naman” sagot ng lalaki sabay pinalapit ang isa sa kanyang mga kasama. “Pakita mo yung laman ng briefcase sa kanya”

“Kumpleto naman ‘to diba?”

“Kelan ba kami nagkulang? Teka, nasan na ba yung epektos?”

Kinuha nung lalaki yung teddy bear na kanina’y ninakaw ni Kaloy at inabot ito sa mga lalaking bumaba sa van.

“Double-check mo kung gusto mo”

May zipper pala sa likod yung manika at binuksan ito ng lalaki. Nakapaloob dito ay drogang nakabalot sa plastic. Doon lang nalaman ni Kaloy kung bakit galit na galit sa kanya yung mga lalaki.

Maya-maya pa’y may nagsalita ng malakas mula sa isang megaphone.

“WALANG KIKILOS NG MASAMA. MGA PULIS ‘TO. NAPAPALIGIRAN NA NAMIN ANG BUONG LUGAR”

Biglang tinutukan ng baril ng mga lalaking bumaba sa van ang mga lalaking nangdakip kay Kaloy. Nangtutok na rin ng baril ang mga lalaking nangdakip kay Kaloy. Bago pa sila tuluyang magkaputukan ay nagpasukan na sa lumang warehouse ang grupo ng mga pulis. Sumuko na lamang ang mga lalaking nangdakip kay Kaloy. Inaresto sila ng mga pulis. Kasama ring inaresto si Kaloy. Kasabwat pala ng mga pulis ang mga lalaking bumaba sa van.

Sa presinto, paulit-ulit na sinasabi ni Kaloy na hindi sya kasabwat ng ibang mga lalaki.

“Sir, hindi ko po talaga kilala yang mga yan” sabi ni Kaloy. “Itinali pa nga po nila yung mga kamay ko”

Hindi naman sa kanya naniniwala yung mga pulis dahil ayon sa ibang mga nahuli ay magkakagrupo sila. Marahil gusto na lang mandamay ng mga ito kaya nila sinasabi ang bagay na ‘yon. Nagtataka naman sila Kaloy kung bakit hindi nila kasama ngayon yung ibang mga nahuli kanina. Siguro mga pinuno ‘yon ng sindikato at maraming matataas na koneksyon.

Kasama sa mga ikinulong si Kaloy. Hindi nya lubos maisip na ang pinag-ugatan lang ng lahat ng ito ay ang pagnanakaw nya ng isang mumurahing laruan. Nagsisisi sya kung bakit nya pa ginawa ‘yon. Nagsisisi sya kung bakit hindi sya nakinig sa kanyang konsensya. Ngunit huli na ang lahat. Hindi nya na maibabalik ang panahon.

Lumipas ang ilang oras at may dumating na dalaw si Kaloy. Kapitbahay nila ito.

“Pare, bakit ikaw lang? Nasaan yung pamilya ko?”

“Yung tatay mo hindi na pumunta dito dahil sa sama ng loob?”

“Eh si nanay? Kamusta sya?”

“Pare yun nga ang pinunta ko dito” sagot ng lalaki “Pagkagaling nya kanina sa pagtitinda, nagulat sya nung mabalitaan yung nangyari sa’yo. Pare, nasa ospital sya ngayon dahil sa atake sa puso...

Ito ay aking lahok para sa kategoryang Maikling Kwento ng Saranggola Blog Awards 3

HULOG BARYA

2011-09-12T13:22:00.000-07:00

Naglalakad si Ernesto sa kalsada nang makita nya sa di kalayuan si Tina, ang seksing bagong lipat sa kanilang lugar. Makakasalubong ni Ernesto si Tina kaya sobrang kinikilig sya, sa sobrang pagkakilig niya ay nahulog mula sa kanyang kamay ang hawak nyang barya. Bago pa tuluyang mapulot ni Ernesto ang mga nahulog na barya ay agad namang yumuko si Tina para pulutin ang mga ito.
"Nahulog yung mga barya ko" sabi ni Tina.
Gusto pa sanang umaangal ni Ernesto pero hindi nya na lang ginawa dahil sexy naman si Tina. Bonus pa dito na nabosohan nya ito habang pinupulot nito ang mga barya. Nakita niya ang cleavage at bra nito kaya enjoy si mokong.
Kinabukasan, makakasalubong na naman ni Ernesto si Tina sa parehong kalsada. Napaisip si mokong, paano kaya kung sadyain nyang maghulog ng barya kapag malapit na si Tina, aangkinin nya kaya ulit ito at pupulutin? Kapag ginawa yun ni Tina, siguradong busog na naman ang mga mata ni Ernesto. Naghulog ng mga barya si Ernesto. Katulad ng inaasahan, inangkin ito ni Tina at pinulot. Mas maluwag yung sa leeg ng damit ni Tina ngayon kumpara sa suot nya kahapon kaya mas maganda ang view ni Ernesto. Nagulat si Ernesto sa kanyang nakita, walang suot na bra si Tina kaya litaw na litaw ang dalawa nyang malulusog na... alams na. Nang mapulot na ang lahat ng mga barya ay dumetso na ng lakad si Tina, si Ernesto naman ay tumingin pa sa pwet ng babae at sinipat kung may suot ba itong panty. Kahit anong sniper-mode nya sa suot nitong hapet na leggings ay wala talaga syang makitang bumabakat. Wala atang suot na panty si Tina.
Kinabukasan ulit, parehong senaryo, magkakasalubong na naman ang dalawa. Medyo mas exciting lang ngayon dahil naka micromini skirt si Tina. May mas magandang ideya si Ernesto para sa pagkakataong ito, maghuhulog agad sya ng barya medyo malayo palang si Tina tapos pepwesto sya sa likod nito para pagyumuko bosong-boso agad yung panty ng babae.
"Tina, nahulog yung mga barya mo" sabi ni Ernesto. "Gumulong sila don oh"
"Ay, oo nga sakin nga yon, salamat ah, sige pupulutin ko lang" sagot ng babae.
Lumakad na medyo papalayo si Tina kay Ernesto. Excited na si mokong lalo na't sa tingin nya'y walang suot na panty kahapon si Tina, at kung ngayon pa ito walang suot ng panty habang naka-micromini skirt, tiba-tiba nito si mokong. Nakapwesto na ngayon si Ernesto sa likod ni Tina at nagaabang na yumuko ang babae. Pagyuko ni Tina para pulutin ang mga barya, nagulat na lamang si Ernesto sa kanyang nakita... wala itong suot na panty ngunit hindi pala dapat panty ang suotin nito kundi brief.

Ang Misteryosong Kwarto

2011-09-04T13:18:00.000-07:00

Nakatayo na naman si Mike sa tapat ng misteryosong kwarto sa nilipatan nilang bahay. Matagal nya nang gustong pumasok sa loob nito ngunit natatakot sya dahil ayon sa kanyang ama, meron ditong lalaking nangangain ng bata. Marahil ay tinatakot lang sya, o marahil ay totoo, at sa pagkakataong ito ay aalamin nya na ang katotohanan. Lumapit si Mike sa pinto at hinawakan ang doorknob nang biglang…

“MIKE!” sigaw ng tatay nya. “Diba sinabi ko nang delikado dyan”

Hindi agad nakagalaw si Mike.

“Gusto mo ba talagang makain ng lalaking nangangain ng bata”

“Ayoko po, ayoko po tay”

“Kung gayon, wag na wag mo na ulit susubukang pumasok sa kwartong yan”

Lumakad na lamang papalayo si Mike sa kwartong ‘yon pero alam nyang isang araw ay malalaman nya rin ang lihim ng kwarto at ng lalaking nangangain ng bata.

Isang gabi, hindi makatulog si Mike, naisip nya na naman ang kwarto. Malamang sa oras na ito ay tulog na ang kanyang mga magulang kaya’t hindi nila malalaman kung sakaling pasukin nya ang misteryosong kwarto. Ano nga ba talagang meron sa loob? Meron nga kaya talagang lalaking nangangain ng bata? Kung oo, sino kaya sya? Sadyang ang mga katanungang ito ay hindi mawala sa isip ni Mike sa oras na ito.

Nakapagdesisyon syang pupuntahan nya ito. Dahan-dahan syang lumabas ng kanyang kwarto at lumakad ng walang tunog. Apat ang kwarto sa second floor ng bahay nila Mike. Ang kwarto nya ay katapat ng kwarto ng kanyang mga magulang, ang katabi naman na kwarto ng kwarto ni Mike ay ang guest room, at ang katapat ng guest room ay ang misteryosong kwarto. Tumayo si Mike sa tapat ng misteryosong kwarto. Nakiramdam kung may gising pa. Nang masigurado nyang tulog na ang kanyang mga magulang ay hinawakan nya na ang doorknob. Bubuksan nya na ang pinto. Pinihit nya pakanan ang doorknob ngunit ayaw bumukas ng pinto. Pinihit nya naman itong pakaliwa ngunit ayaw pa ring bumukas ng pinto. Naka-lock pala ito. Kailangang makuha nya ang susi ng pinto.

Lumapit si Mike sa kwarto ng kanyang mga magulang. Hinawakan nya ang dooknob at pinihit ito, hindi ito naka-lock. Dahan-dahang binuksan ni Mike ang pinto at pumasok sa loob. Nakapatay ang ilaw sa loob ngunit buti na lamang ay may konting liwanag galing sa isang lamp shade. Ang lamp shade ay nakapatong sa lamesa sa tabi ng kama ng kanyang mga magulang. Sa pareho ring lamesa, nandon nakapatong ang magkakasamang susi na ginawang keychain. Lumapit si Mike at kinuha ito. Pagkahawak nya sa mga susi ay biglang nagsalita ang kanyang ama…

“Mike…”

Napahinto si Mike. Nakiramdam. Ilang segundo ang lumipas ngunit hindi na ulit nagsalita ang kanyang ama. Nanaginip lang pala. Mabilis na lumabas si Mike sa kwartong ‘yon.

Lumapit na ulit si Mike sa misteryosong kwarto. Sinubukan nya ang iba’t ibang mga susi hanggang mabuksan nya ito. Dahan-dahan nyang itinulak ang pinto. Mabilis ang tibok ng kanyang puso. Anong klaseng panganib kaya ang kanyang haharapin? Unti-unting sinisilip ng kanyang mga mata ang loob ng kwarto ngunit wala syang makita dahil patay ang ilaw. Sa may bandang bungad ng kwarto ay ipinasok ni Mike ang kanyang kamay at kumapa-kapa sa dingding kung may switch ng ilaw. Sa kabutihang palad ay meron syang nakapa at bumukas ang ilaw ng misteryong kwarto.

Ang loob ng kwarto ay tipikal lamang na kwarto, may kama, mga kabinet, aparador, iba’t ibang karton, TV, DVD player, etc. Ngunt maingat pa rin si Mike, baka nagtatago lang kung saan ang lalaking nangangain ng bata. Matapang nyang binuksan ang aparador ngunit puro damit lamang ang nasa loob nito. Sinilip nya naman ang ilalim ng kama ngunit walang tao don.

Binuksan ni Mike ang TV, nasa video mode ito. Napaisip si Mike, marahil ang mapapanood doon ay yung katulad sa pelikulang Cannibal Holocaust na nakwento sa kanya ng mga kaklase nya. Io-on nya pa ba ang DVD player o lalabas na lang sya sa kwartong ‘yon? Hindi nya makakayanan kung makakapanood sya ng isang kinakain na bata, sadyang hindi ito makatao. Ngunit pano kung ang tatay nya pala ang mismong halimaw na mapapanood nya doon kaya ayaw nitong pumasok sya sa loob? Gusto nya nang lumabas ng kwarto ngunit may nagsasabi sa puso nya na buksan ang DVD player. Binuksan nya ang DVD player. Hindi sya makapaniwala sa kanyang nasaksihan.

Paglabas nya ng misteryosong kwarto ay sakto naman ang paglabas ng tatay nya sa kanilang kwarto para umihi. Nagulat ito nang makitang nanggaling si Mike sa loob ng misteryosong kwarto.

“Tay, wala naman palang lalaking nangangain ng bata sa loob” sabi ni Mike. “Meron lang lalaking kumakain ng babae”

Pawis si Mike, pawis na pawis… alams na.

MAN'S BESTFRIEND

2011-08-21T04:01:00.000-07:00

Noong unang panahon, hindi pa magkakaibigan ang mga tao at ang mga aso, galit sila sa isa't isa. Isang araw, may lalaking nagngangalang Bantay ang naglalakad sa daan, nakakita sya ng isang asong sugatan, usually sa mga panahong yon ginagawa na yong asusena, pero dahil naawa si Bantay ginamot nya ito. Natuwa naman sa kanya ang babaeng asong nagngangalang Kuting, oo, yon ang pangalan na aso na to, walang pakialaman ng istorya, sa tuwa nya ay dinilaan nya si Bantay sa mukha. Nasarapan naman si Bantay sa pagdila nito kaya pinadilaan nya na rin dito ang kanyang dalawang itlog... heheheh... oo, kasi galing sya sa sari-sari store non, bumili sya ng itlog. Umuwi si Kuting sa lugar ng mga aso at binalita ang kabutihang ginawa sa kanya ng isang tao. "Bow wow wow" ang sabi ni Kuting. "Grrrrrrr.... baw wow" sagot ng isa sa mga aso. Shit, wala akong maintindihan, buti na lang at may katulong akong aso habang sinusulat ko tong kwento, sya ang nagsisilbing interpreter ko. Ang sinabi pala ni Kuting ay "nasugatan ako at may tumulong saking tao, mababait naman pala sila, dapat wag na tayong magalit sa kanila", oo, ganon talaga kahaba ang translations nyon, kung may tutol ka, magreklamo ka dito sa asong tumutulong sakin sa pagsusulat. Ang sinabi naman pala ng isa sa mga aso ay "Grrrrrr... di ako naniniwala, nagpapanggap lang yon". Si Kuting ay lubhang natuwa sa taong tumulong sa kanya kaya kinabukasan ay bumalik sya sa lugar kung san sila nagkita ni Bantay, pero di nya pa alam na Bantay pala ang pangalan nito. Kinabukasan, naglalakad si Bantay at nakita nya si Kuting, "Aba, ito yung aso na nakita ko kahapon ah, mukhang okay ka, alam mo galit lang naman kaming mga tao sa mga aso dahil ang hilig nyong mangagat, pero buti ka pa mabait ka.. anyways dog, ako pala si Bantay" ang sabi ni Bantay. Lumipas ang mga araw na nagkikita sila sa parehong lugar kaya nagi silang matalik na magkaibigan. Isang araw paguwi ni Kuting sa lugar ng mga aso, "What's up dog? Balita ko bestfriend mo na ngayon yung taong laging nakikipagkita sayo" sabi ng isa sa mga aso. "Yeah dog, at ang pangalan nya ay Bantay, oh wait, nasusuka ata ako" ayon kay Kuting. "Teka lang Kuting, umamin ka nga samin, buntis ka ba? Sino sa mga aso ang ama?" tanong ng tatay ni Kuting. "Tay, hindi aso ang ama, kundi si Bantay" nakakabiglang sagot ni Kuting. Sa totoo lang, hindi naman sya sure kung kay Bantay nga yon kasi malanding aso to si Kuting, pero kung sa point of view ng science, syempre walang mabubuo sa kanila ni Bantay, pero it won't change the fact na pumatol si Bantay sa aso. "Ngayon sabihin mo samin, ano bang pakiramdam nung.. you know?" tanong ng isa. "Actually, it felt great" sagot naman ni Kuting. Nagusap-usap ang mga aso. "Napagkasunduan ng lahat na tayo'y magigi nang man's bestfriend upang maranasan rin natin ang naranasan ni Kuting" sabi ng leader ng mga aso. Simula non naging mabait na ang mga aso sa mga tao, umaasang gagawin din sa kanila ng ibang mga tao ang ginawa ni Bantay kay Kuting. Ang mga tao naman ay naging mabait na sa mga aso kasi hindi na sila nangangagat sa panahong iyon, wag mo lang gugutumin at tatapakan ang buntot, ibang usapan na yon. Kung mapapansin mo, iba ang naging epekto sa mga lalaking aso ng pangpependehong ginawa ni Bantay sa kalahi nila, nagi silang frustrated sa mga tao, tignan mo, minsan kahit nakatayo ka lang, kakastahin nila yung binti mo. The end.

KOMEDYANTE

2011-08-10T05:07:00.000-07:00

Disente ang ayos ni Francis nang dumating sya sa bahay nila Kim. Ito ang unang beses nyang pagbisita sa bahay ng dalaga simula nang maging sila. Pumunta sya don upang ipagpaalam si Kim sa magulang nito ang tungkol sa kanilang date.

“Talaga bang don lang kayo pupunta?” tanong ng nanay ni Kim.

“Oo naman mama, tsaka ako talaga nagyaya kay Francis na pumunta kami sa isang comedy bar, may kailangan lang akong malaman” sagot ni Kim sabay hawak sa kamay ni Francis. “Tsaka good boy naman itong si Francis. Diba Francis?”

“Ah, totoo po ‘yon tita, at iingatan ko po si Kim”

“Oh sya, sige, umalis na kayo, buti na lang wala dito yung tatay mo kundi malamang hindi ka papayagan non”

“Kung nandito yon, papayagan din ako non, super cool kaya yon” sabi ni Kim at tuluyan na silang lumabas at sumakay sa kotse ni Francis.

Ang comedy bar na kanilang pupuntahan ay nasa Quezon Avenue kaya hindi mapigilan ni Francis na magbiro kay Kim habang binabagtas nila ang lugar.

“Sigurado ka ba na isang comedy bar mo gusto pumunta” tanong ni Francis kay Kim habang sya’y nagmamaneho. “Baka naman sa Pegasus mo ako gustong dalin”

“Baliw ka talaga, syempre sa comedy bar, bago nga lang yon eh, ang pangalan Funny Serrano” sagot naman ni Kim. “Oh, yon oh, nakikita ko na yung signage nila”

Nang makita nila ang Funny Serrano ay nagparking na si Francis sa tapat nito, agad naman silang inassist ng empleyado doon. Pagkatapos nilang magbayad ng entrance fee ay pinaupo sila malapit sa stage, yun na lang rin kasi ang bakante, medyo puno na rin ang lugar at walang gustong maupo doon. Pagkakitang-pagkakita sa kanila ng komedyateng si “Kups” habang ito ay nasa taas ng entablado ay agad naman silang binanatan nito.

“Palakpakan po nating ang bagong member ng ating multilayer networking business”

Naghiyawan at nagpalak-pakan naman ang lahat. Ngumiti lamang ang magsyota.

“Hoy ate, tignan mo naman yung itsura nyo, ikaw mukhang kakatapos lang sa booking, tapos yung P.A. mo mukhang kakatapos lang pumatol sa bakla”

“Boyfriend ko yan”

“Hindi halata ah, akala ko tibo lang sya”

Tawanan ang lahat. Mukhang ginaganahan si Kups na okrayin ang dalawa. Ito kasi ang uri ng pagpapatawa ng lalaking ito. Kapag sya ang nagsimulang mangasar, tuloy-tuloy na ‘to.

“San kayo galing ngayon?”

“San Juan” sagot ni Kim.

“Hindi ako si Juan, ako si Kups” pambabara ni Kups. “At ako nga yung nagtatanong kung san kayo galing tapos tatanungin mo rin ako, tinawag mo pa akong Juan”

Hindi na lang sumagot ang magsyota habang ang atensyon ng lahat ng tao ay nasa kanila. Tuloy-tuloy pa rin naman ang pangaasar ni Kups.

“Pare, wag kang magagalit ah, pero pamilyar sakin yang syota mo, alam ko napick-up ko na dati yan eh” seryosong sabi ni Kups. “Di nga, hindi ‘to joke”

Umiling lang si Kim bilang hindi pagsangayon sa sinabi ni Kups. Hindi naman nagustuhan ni Francis ang sinabi ng komedyante, pero dahil nasa loob sila ng comedy bar ay pinipigilan nyang mapikon. Natutuwa lang ang ibang audience sa ginagawa ni Kups.

“Pare, ang galing gumiling nyang syota mo, spaghetting pataas, pataas ng pataas, spaghetting pababa, pababa ng pababa” sabi ni Kups sabay sayaw ng Spaghetti by Sex Bomb Dancers. “Daig nya pa nga si Pacquiao eh, malakas pa rin pagkatapos ng twelve rounds”

Foul na ang sinasabi ni Kups kaya nagmiddle finger si Francis dito.

“Pare ano yan, gitnang daliri?” tanong ni Kups. “Ginamit ko rin kaya yan sa syota mo”

“Ooooooohhhhhhhhhh” sabi ng mga tao.

Napahiya na si Kim kaya umiyak ito. Tatayo na sana si Francis para akyatin si Kups sa entablado pero hinawakan ni Kim ang kanyang kamay at pinigilan sya. Nagyaya na lamang itong umalis sa lugar. Bilang maginoong lalaki ay sumang-ayon na lang si Francis sa desisyon ng girlfriend. Habang naglalakad sila papalabas sa bar ay patuloy pa rin sa pang-aasar si Kups.

“Oh pano miss, kita na lang tayo sa susunod nating pagbabasketball” pahabol ni Kups. “Ikaw nga lang yung patatalbugin ko imbes na bola”

Bago pa tuluyang makabas ng bar ay tinanong ni Francis yung bouncer sa pinto kung tuwing kelan may show si Kups sa bar na yon, sinabi naman nitong tuwing sabado. Hindi mapapalampas ni Francis ang pambabatos na ginawa ng komedyante sa syota nya. Nakapunta na rin sya sa ibang bar kung saan niloloko ng stand-up comedian yung mga audience pero hindi ganto kabastos. Babalikan nya si Kups sa susunod na sabado at hindi nya isasama si Kim para wag ‘tong magalala. Magsasama na rin sya ng mga katropa para maturuan ng leksyon ang komedyante.

Lumipas ang isang linggo, bumalik si Francis kasama ang apat nyang katropa sa Funny Serrano. Pagdating nila sa lugar ay tinanong agad nila sa bouncer kung nandon si Kups, sinabi nilang tagahanga sila nito. Sa kasamaang palad, wala sya sa gabing ito, pero iginiit ng bouncer na nakakatawa din naman ang papalit sa kanya ngayon. Tinanong nila kung nagsho-show rin ba si Kups sa ibang comedy bars kapag hindi araw ng Sabado, sumagot naman ito nang oo pero hindi nya lang sigurado kung saan. Sinabi na lang ng bouncer na bumalik sila sa susunod na Sabado dahil malamang nandon na ito. Umalis na lang ang magtotropa.

Isang Sabado pa ulit ang lumipas at bumalik ang magtotropa sa lugar. Swerte sila ngayon dahil nandon si Kups. Yung iba ay pumasok sa loob para malaman kung matatapos na yung act ng komedyante, samantalang yung iba ay nagaabang lamang sa labas. Lumipas ang isang oras at natapos na ang act ni Kups. Naglabasan na yung ibang mga katropa ni Francis upang ipaalam sa kanila na malapit na itong lumabas. Marahil ay nagayos pa ito sa backstage kaya mga kalahating oras din ang lumipas bago ito lumabas ng bar. Nung naglalakad na ito papalapit sa kalsada para pumara ng taxi ay inakbayan ito ni Francis.

“Tangina, wag kang hihingi ng tulong” sabi ni Francis kay Kups habang nakatutok ang baril na dinukot nya mula sa kanyang Jacket.

Nakita naman ng bouncer na nakapwesto sa labas ng bar ang pagakbay na ginawa ni Francis.

“KUPS, MAY PROBLEMA BA TAYO DYAN?” sigaw ng bouncer.

“WALA NAMAN, KAIBIGAN KO ‘TO”

Nang marinig ng bouncer ang sagot ng komedyante ay hinayaan nya na lamang ‘to. Si Kups naman ay pinasakay ni Francis sa isang van kung saan kasama nya ang kanyang mga katropa.

“Saang children’s party ba ang pupuntahan natin?” biro ni Kups.

“Tangina mo, manahimik ka!” utos ni Francis sabay suntok sa mukha nito.

Halatang nasaktan si Kups sa suntok ngunit hindi pa rin ito tumigil sa pagsasalita.

“Medyo masakit yon ah, pero kung nasa UFC tayo ngayon, gagamitan kita ng jiu-jitsu ko”

Napikon na talaga si Francis kaya pinalo nya na ito ng baril sa ulo at ito’y nawalan ng malay.

Nagising si Kups dahil sa pagbuhos sa kanya ng tubig. Pagtingin nya sa paligid ay nasa bahay sya ng ibang tao at napapaligiran ng limang kalalakihan.

“Good morning guys” sabi ni Kups.

Walang takot na mababakas sa mukha o sa boses ng komedyante. Isa-isa nyang tinitigan ang bawat lalaki at namukhaan nya si Francis.

“Hoy, bestfriend, kamusta nya yung puta mong girlfriend?”

Mas lalong tumindi ang galit ni Francis sa komedyante nang marinig ang sinabi nito. Inutusan nya ang dalawa sa kanyang kaibigan na itayo si Kups at hawakan ito sa magkabilang braso.

“WALA KANG RESPETONG GAGO KA AH!” sigaw ni Francis sabay suntok sa sikmura ni Kups.

Napaluhod si Kups sa sakit ng suntok na kanyang natanggap. Habang sya’y nakaluhod ay binigyan naman sya ni Francis ng isang malakas na tuhod sa mukha. Tatlong ngipin ang agad na nabungi kay Kups sa punto ring yon dahil sa bibig sya tinamaan. Tumba ang komedyante sa sahig.

“Sino ang magpapagawa sakin ng pustiso?” mahinang naitanong ng komedyante.

Dahil sa narinig ay pinagtatadyakan ng limang magkakatropa si Kups habang ito’y nakabagsak sa sahig. Hindi naman malaman ni Kups kung anong pagtupi ang kanyang gagawin para protektahan ang kanyang sarili.

“Pare, tama na yan!” utos ni Fracis sabay lumuhod at itinaas ang ulo ni Kups sa pamamagitan ng pagsambunot dito gamit ang kanyang kaliwang kamay.

Dinukot ni Francis sa kanyang tagilirin ang isang baril at itinutok ito sa mukha ng komedyante.

“Ngayon, tignan natin kung magawa mo pang magpatawa?”

“Teka, teka lang” sabi ni Kups.

Napahinto si Francis upang pakinggan kung anong sasabihin nito.

“Alam mo ba kung anong punchline nito?” pilit na binigkas ni Kups sa kanyang duguang bibig. “Ako ang tatay ng syota mong si Kim”

Napabitaw si Francis sa pagkakahawak kay Kups.

“Boto na ako sa’yo para sa kanya” ang sabi ni Kups sabay humalakhak.

BULAG

2011-06-10T13:55:00.000-07:00

          Kagagaling lang ni Dennis sa isang audition, hindi na naman sya pumasa at malamang yon na ang huling pagkakataon na sinubukan nyang makasali sa isang malawakang singing contest. Mahusay syang umawit, siguro ay nagkakataon lang talagang hindi sya pinapalad kapag national level na ang kompetisyon, o kaya naman siguro pangit lang talaga ang sound system sa audition(sino ba naman ang umamin na sintonado sila?). Bat kaya hindi nya subukang pumatol sa isang executive producer or director na bading sa TV network para may break agad? Anyways, ayaw nya na. Suko na sya. It's over. This is it... parang title lang ng pelikula ni Michael Jackson.

         "Fuckin shit talaga, bakit yung iba natanggap, eh hindi naman sila marunong kumanta, ayoko na, suko na'ko sa mga pangarap ko" mala-ampalaya sa pait na binulong ni Dennis sa kanyang sarili habang naglalakad sya pauwi galing sa audition.

         Habang sya'y malungkot na naglalakad ay nakakita sya ng isang bulag na tumutugtog sa gilid ng kalsada. Tinitigan nya ito at napansing original na Rayban ang suot nito na shades... syempre joke lang. Kumakanta ito ng buong puso habang ang mga tao ay dinadaan lamang sya. Meron ding mga nagbibigay ng donasyon pero hindi na sila humihinto para makinig sa kanyang pag-awit. May talento sa pag-awit ang bulag (mas magaling pa atang kumanta kay Dennis to) pero nagkataon lang talagang walang nagbibigay ng panahon para makinig sa kanya, busy-bisihan ang mga kumag. Napaisip si Dennis. Ang bulag ay kumakanta ng buong puso kahit hindi nya alam kung may nanonood ba sa kanya o wala, basta umaawit lang sya, nagbabakasaling baka sa mga taong naglalakaran ay meron man lang huminto at makinig... at meron ngang huminto, nakinig at naka-appreciate sa talento nya, si Dennis. Marahil kung magiging ganto lang rin ang pananaw ni Dennis sa buhay ay hindi nya agad isusuko ang pangarap nya sa pag-awit. Kung pa'nong sa sandamukal na taong naglalakad sa kalsada, sa di mapaliwang na kadahilanan ay huminto sya at nakinig sa bulag, imposibleng sa dinami, dami, dami, dami, dami ng mga producers sa pinas ay wala man lang makapansin sa'yo kahit isa(except kung wala ka talagang talent, ungas). Karamihan ng oportunidad ay katulad lang ng mga taong dinaanan lang ang bulag, pero shit, kung mapilit ka at tinutuloy mo lang ang ginagawa mo, may atleast isa dyan na hihinto para sa'yo. You dig mofos? Natuwa si Dennis sa pagasang nakita nya sa bulag, bulag to pero mas malinaw pa nitong nakikita yung pagasa kumpara sa kanya. Nakapagdesisyon syang hindi pa rin sya susuko at ipagpapatuloy nya ang kanyang pangarap. Pero dahil kuripot sya ay hindi pa rin sya nagbigay ng donation sa bulag.

           Makalipas ang isang linggo, dahil sa sobrang inspirasyon na nakuha nya sa bulag, ngayon ay nagpapanggap na syang bulag sa kabilang kanto at kumikita nang isang daan isang araw.

ANAK

2011-03-04T11:47:00.000-08:00

        Ito ang istorya ng mag-asawang nagngangalang Carlo at Carla. Silang dalawa ay parehong Pilipino na pinalad na makarating sa America. Doon ay nakaranas sila ng discrimination dahil mga Asians sila. Hinihikayat ko ang lahat na pabagsakin natin ang gobyerno ni Obama... hehehe... joke lang... hindi to tungkol sa discrimination or something. Isang araw, nakatanggap ng sulat ang mag-asawa mula sa Pilipinas. Wala pa sigurong nakapagsabi sa kanila na madali lang matutong gumawa ng e-mail account sa internet. Anyways, ang nilalaman ng sulat ay isang masamang balita, kailangan daw umuwi ni Carlo sa Pilipinas upang asikasuhin ang kaso sa lupang kinatatayuan ng bahay nila. Fast forward, napilitang umuwi si Carlo at naiwang mag-isa sa America si Carla. Si Carla ay sobrang selosa, naisip nya na pag-uwi siguro ng Pilipinas ni Carlo ay mambabae ito, lalo na't hindi nya na mamamalayan ang mga gagawin nito. Sa madaling salita, si Carla ay natukso maghanap ng ibang lover sa America a few hours after makasakay ng eroplano ni Carlo. Eh ang landi pala ng babaeng to eh. Ang kanyang pinatulan ay isang black guy... parang porn movie lang. Inaasahan nilang pagkalipas lang ng isang buwan ay makakabalik agad si Carlo sa Amerika ngunit lumipas ang tatlong buwan at hindi pa rin sya nakakabalik. Nakatanggap ng long-distance call si Carlo mula kay Carla at sinabi nitong tatlong buwan syang buntis. Gusto sanang magalit ni Carlo sa balita ngunit binilang nya ang huling araw na ginawa nila ng misis nya ang.. you know, at mga around three months nga naman yon, so sakto lang. Lumipas pa ang ilang buwan at hindi pa rin nakakabalik ng America si Carlo.. eh ikaw ba naman ang padalan ng dollars ng asawa mo habang nakatambay ka lang sa Pilipinas.. this is the life.
           Dumating na ang panahon para manganak si Carla, ang ibig sabihin ay siyam na buwan na rin ang lumipas at hindi pa rin nakakabalik ng America si Carlo. Nanganak si Carla at pagkakita nya sa kanyang anak ay kamukha ito ni 50 Cent.. you know what im saying homie? What I'm trying to say is, may nabuo pala sa ginawa nila nung black guy kaya maitim ang anak ni Carla. Nung una ay parang natakot si Carla sa magiging reaksyon ni Carlo pag nakita nito ang bata sa pagkakataong bumalik na sya ng America, pero nawala rin ang takot na yon kasi parang wala nang balak bumalik ang mokong dahil buhay hari sya sa Pinas. Lumipas ang tatlong buwan pagkatapos nyang manganak ay biglang nag-email si Carlo na babalik nya sa America dahil naayos na nya ang kaso sa lupa, at oo, natuto na syang mag-email sa mga panahong yon. Ito na ang kinakatakutan ni Carla, ano na lang ang dapat nyang gawin sa bata? Siguradong malalaman ni Carlo na hindi nya to anak dahil maitim ang kulay ng balat. Buti na lamang at may nagpapatugtog ng kanta ni Michael Jackson kaya nagka-idea sya sa dapat nyang gawin. Kung panong si Michael ay nakapagpalit ng kulay ng balat, baka pwede nya rin yung pagawa sa baby nya. Tsaka yung mga sisiw nga sa palabunutan sa labas ng mga public schools sa Pilipinas, magugulat ka nalang, may kulay blue, may kulay red, may kulay pink, etc. eh pagkakalam ko dilaw lang talaga ang kulay ng mga sisiw. So ang point, siguro pwedeng mabago ang kulay ng balat ng tao kasi nagawa na ni MJ yon. Lahat ng naipon na pera ni Carla ay ginamit nya upang mapapalitan ang kulay ng balat ng bata, mula black ay pinapalitan nya to sa kayumanggi. Siguro tinurukan ng maraming glutathione yung bata (disclaimer: kwento lang to, wag kang shunga at gawin mo talaga sa totoong buhay).
            Si Carlo ay dumating sa America at excited agad na makita ang bata. Kinakabahan si Carla dahil baka mahalata nito na hindi sa kanya ang sanggol. Medyo may duda rin nung una si Carlo kaso nung makita nya na kayumanggi naman ang bata ay medyo nabawasan na ito. Yung bata ay kayumangging version ni 50 Cent, pero atleast kayumanggi pa rin, yon lang ang mahalaga kay Carlo. Pumunta si Carla sa may kusina para ikuha ng maiinom ang asawa nyang kakagaling pa lamang sa malayong byahe. Habang nasa kusina si Carla ay nag-iiiyak naman ang bata sa harapan ni Carlo. Napansin ni Carlo na puno na pala ng jingle ang lampin ng bata kaya hinubad nya ito. Pagbalik ni Carla ay nadatnan nya na lamang na galit na galit si Carlo at nanlilisik ang mata.
            "HINDI KO TO ANAK, NILOKO MO AKO!" galit na galit na sinabi ni Carlo.
            "Anong pinagsasabi mo? Eh tignan mo nga sya, kakulay naman natin sya. Ano naman ang akala mo, pumatol ako sa ibang Pilipino dito?"
            "WAG MO AKONG PAIKUTIN, HINDI KO TO ANAK, ANAK TO NG NEGRO!!"
            "Nababaliw ka na ba? Pano sya magiging anak ng negro eh kayumanggi sya?"
            "NUNG HINUBAD KO YUNG DIAPER NYA, NAKITA KO YUNG POTOTOY NYA, EH SHEF, BABY PALANG TO PERO KASING LAKI NA NG POTOTOY NYA YUNG POTOTOY KO, SIGURADONG NEGRO ANG TATAY NITO.. PINOY AKO CARLA, DI KO SYA KAYANG PAMANAHAN NG GANON"

ALAMAT NG "DATE"

2011-02-01T03:29:00.000-08:00

Buwan na ng pagibig kaya ito ang alamat ng "date"... peace...

          Noong unang panahon wala pang tawag sa pamamasyal na magkasama ng babae't lalaki, gusto ni Kupido ang dalagang si Stupida, pero hindi sya tanga,gusto ko lang ipangalan yung Stupida kumpara sa Kupida, anyways, niligawan ni Kupido si Stupida, umalis-alis sila, kumain na magkasama, nagmotel sila, etc. Nadevelop si Stupida kay Kupido dahil ma-effort ito at malaki ang kwan.. heheh... dibdib, lagi naman ganyan yung joke kahit alam mo naman yung pototoy talaga yung tinutukoy, yun nga, pagkatapos madevelop ni Stupida ay naging nobyo nya si Kupido, naging magjowa sila for 3 years at nagpakasal. Sa loob ng tatlong taon na magjowa sila ay punong puno ng kasiyahan, lagi silang umaalis-alis, kumakain ng magkasama, nagmomotel, etc, obviously kinopya ko yung sinulat ko sa taas na ginagawa nila noon. Sa buhay mag-asawa naman nila, nagpatuloy pa rin ang mga sweet things na ginagawa ni Kupido kay Stupida, sa kasamaang palad nagpatuloy lamang ang sweet things na yon sa loob ng ilang taon, habang tumatagal ang kanilang pagsasama, mas dumadalang naman ang pagalis-alis nila, pagkain ng magkasama, at obviously ayaw ko ng isama yung sa pagmomotel kasi mag-asawa na nga. Na-miss ni Stupida ang mga bagay na ginagawa nila noon ni Kupido kaya gumawa sya ng dalawang photo albums, ang una ay may nakalagay na "DATE" at yung isa ay "NGAYON". Nakalagay sa photo album na "DATE" ang mga pictures na ginagawa nila date katulad ng magkasamang namamasyal, kumakain, at yung mga kuha sa motel ay di na nilagay dahil nakakahiya. Nakalagay naman sa photo album na "NGAYON" ang mga solo shots ni Stupida ngayon, magisa na lang sa bahay, magisang kumakain, at nagsasariling sikap.. sa gawaing bahay. Iniwan ni Stupida ang mga photo albums at lumayas, paguwi ni Kupido ay wala na syang nadatnan na asawa at nakita nya na lamang ang photo albums, nalungkot sya sa kanyang pagkukulang, pero ayos na rin kasi may bago naman syang babae, usually naman yon yung reason kaya nanlalamig yung mister sa misis nya. Ayaw na ng malulungkot na alaala ni Kupido kaya binenta nya na lamang ang bahay na yon at walang dinalang kahit anong gamit.
         Ang bahay nya ay nabili ng grupo ng mga amerikano, at alam mo naman ang kano, first thing sa isip nyan pagnakapunta ng pilipinas.. "I want some girls"... Isang araw, tinanong ng isang kano yung isa pang kano, "dude, how can we invite those pinays to go out with us?".. "Oh wait, i'mma look around the house, i might find a dictionary or something".. naghanap-hanap ang kano sa bahay at nakita nya ang photo album na may nakalagay na "DATE" sa cover, binuksan nya ito at nakita ang masasayang pictures na magkasama sila Kupido at Stupida, dali-dali syang bumalik sa isa pang kano at sinabi ang nalaman, "Dude, that hanging out shit is called Date, so if we want to go out with those pinays, we should ask them for a date".. pero sa totoo lang da-te ang basa don, da-te as in noon, pero since kano sya "Date" ang basa nya don, yung photo album na may cover na "NGAYON" ay di na nakita ng kano kasi wala na sa punchline yon. At simula non, lahat na ng paglalabas-labas shit na yan ay tinawag na "date"... napakalat ng kano yung term kasi mayaman silang bansa... the end...

PAMILYA

2011-01-16T23:47:00.001-08:00

        Isang tawag ang natanggap ni Roel mula kay Roger, may masamang balita daw tungkol sa kanilang ama, mas mabuti raw kung ipapaliwanag nya ito ng personal. Tinawagan din ni Roger si Mario upang sabihin ang parehong mensahe. May kanyang-kanya ng pamilya si Roel at Mario, si Roger na lamang ang nanatili sa piling ng kinikilala nilang ama. Nang marinig nila ang mensahe ay dali-dali silang pumunta sa bahay nito.       "Roger, anong nangyari kay Papa? Nasaan na sya, may sakit ba sya?" sabi ni Roel.
       "Anong balita ba yung sasabihin mo tungkol sa kanya?" sabat naman ni Mario.
       "Nandon lang sya sa kwarto nya, at maayos ang kalagayan, pero masamang balita, narinig kong pinagusapan nila nakaraan ni attorney na wala daw sating iibigay na mana, lahat daw ng kayamanan ay ipamimigay lang sa mga charities"
Hindi makapaniwala ang dalawa sa kanilang narinig, hindi sila makapaniwala na magagawa ito ng kinikilala nilang ama. Ang tatlo ay pare-pareho lang na inampon ng mayamang si Don Miguel, hindi ito pinalad magkaanak sa nasira nyang asawa, wala sa tatlo ang tunay na magkadugo.
       "Hindi ko hahayaan na walang kayamanang mapunta satin, bago nya pa tuluyang magawa ang pinaplano nya, papatayin ko sya" sabi ni Mario.
Tahimik lang Si Roel at Roger, mukang walang tutol sa planong pagpatay na gagawin ni Mario sa ama.
      "Nasan sya?"
      "Nandon sa kwarto"
      "Ayoko kong madungisan ang kamay ko, papanoorin na lang kita".
      "Sige, bala kayo, takpan mo ng unan habang natutulog kung gusto mo, ako na ang bahala sa katiwala nating si Mang Lino, wag kayong kikilos hanggat wala pa akong sinasabi" sabi ni Roger.
Hinanap ni Roger si Mang Lino, nung makita ito ay kinausap nya.
      "Mang Lino, hindi na namin kailangan ang serbisyo mo, bilang kabayaran sa matapat mong paglilingkod, tanggapin mo to".
Inabot ni Roger ang isang bag na punong-puno ng pera at alahas.
"Masyadong malaki ito, hindi ko to matatanggap".
"Hindi ba't matagal mo ng gustong makauwi sa probinsya nyo, ayan na ang pera, umuwi ka na, sobra-sobra pa yan, dahil kung hindi mo yan tatanggapin, papaalisin kita na walang dala na kahit ano".
Umalis si Mang Lino dala ang bag na puno ng pera at alahas, si Roger naman ay bumalik sa kanyang mga kapatid upang sabihin na handa na ang lahat.
"Napaalis ko na si Mang Lino, tara, puntahan na natin yung matanda sa kwarto"
Pumunta ang tatlo sa kwarto ni Don Miguel, unang pumasok si Mario at sumunod si Roel, laking gulat nila sa kanilang nadatnan, magulo ang loob ng kwarto at ang taong dapat ay papatayin palang nila ay patay na. May tama ito ng bala sa kanyang ulo. Hindi nila maintindihan ang lahat. Tatanungin pa lang nila si Roger kung ano ang nangyari ng biglang pagbabarilin sila nito sa ulo mula sa likod.
      "Wala na kayong dapat patayin, kanina ko pa sya pinatay, at ayokong may kahati sa mana, ngayon magkakasama na kayo sa impyerno".
Pagkatapos maitago ang baril na ginamit nya sa pagpatay, tumawag si Roger sa pulis upang ibalita ang krimen na nangyari sa kanilang tahanan. Inabutan ng mga pulis ang tatlong bangkay sa loob ng napakagulong kwarto. Maraming pera at alahas ang nawawala, at kahina-hinala ang biglang pag-alis ni Mang Lino sa araw ding yon....

ALAMAT NG PANGIT

2011-01-01T21:17:00.000-08:00

noong unang panahon may hari na sobrang hindi kaaya-aya ang itsura at sya'y walang pangalan. isang araw, sya'y nakapagdesisyon na magkaron ng pangalan, pinagutos nya sa buong kaharian na dalan sya ng pinakamagagandang gamit na makikita sa kanyang nasasakupan, ipapangalan nya ang sarili nya sa pinakacool na madadalang gamit para astig. iniisip nya "malamang dalan ako ng mga mokong na to ng brilyante, espada, at iba pang maangas na gamit, heheheh..". dumating ang araw ng pagdadala ng gamit, suprisingly, lahat ng tao salamin ang dinala, naisip nya " bagay siguro sakin ang pangalang Salamin kaya lahat sila yun ang dinala, ako na ngayon si Haring Salamin". ngunit bago nya pa tuluyang masabi ang kanyang desisyon, napatitig syang mabuti sa salamin, nakita nya kung panong sobra-sobrang hindi kaaya-aya ang kanyang itsura at napasigaw sya ng "PANGIT". At simula non lahat ng hindi kaaya-aya ang itsura ay tinawag na pangit.

HINDI MARUNONG MAG-INGAT

2011-01-01T16:15:00.000-08:00

Kakatapos lang ng bagong taon, may tatlong magkakaibigan ang nanggaling sa magkakaibang ospital upang magpagamot dahil sa pinsalang natamo sa pagpapaputok, sila ay si Juan, Pedro at Pepe. Upang kalimutan ang kamalasang natamo, napag-isipin nilang maginuman. “napakamalas ko talaga pare, nagpaputok ako ng pla-pla tapos nasabugan ako sa kamay, yun, naputulan ako ng tatlong daliri” sabi ni Juan. “malas ka na ba ng lagay na yan, ako nga nagpaputok lang ng picolo, malas ko kasi naputukan ako sa kamay tapos yon, tanggal yung kaliwang kamay ko” sabi naman ni Pedro. “nagmamayabang ka ba, picolo lang natanggalan ka na ng kaliwang kamay, nagiimbento ka lang para sabihing mas malas ka sakin” pambabara ni Juan. Para mapatunayang naputulan nga sya ng kamay, pinakita ni Pedro ang kanyang kaliwang kamay, pero since putol na to, di na to nakita ni Juan, you dig. “walang hiya, totoo nga, kaya pala kanina pa nakapamulsa yang kaliwang kamay mo, akala ko naghahanap ka lang ng barya, nahihiya ka lang palang ipakita yung nangyari sayo” gulat na sabi ni Juan. Samantalang naguusap ang dalawa, nakatahimik lang na nakatingin sa kanila si Pepe. “oh ikaw Pepe, usually ikaw lagi ang nanalo sa ganto, siguro nagpaputok ka lang ng watusi pero naputulan ka ng isang buong braso no?” tanong ni Pedro. “ang sungaks mo naman Pedro, pano sya mapuputulan ng braso sa watusi, at tsaka yan yung braso nya oh, buong-buo”. Sabi ni Juan. “aba, oo nga no, nakakapagtaka lang kasi na hindi tayo natalo ngayon sa palupitan ni Pepe, ni wala nga syang naputol man lang na parte ng katawan” sabi ni Pedro. “nako mga pare koy, maingat akong magpaputok, well, ganon talaga minsan kapag hindi kayo nag-iingat, hala sige, tagay na lang tayo at kalimutan ang problema” mungkahi ni Pepe. Alam naman natin na jingle ng jingle maya’t maya ang mga nagiinuman, so nag may i go out muna si Pepe para jumingle, nagkataon namang nakaramdam din ng pagkaihi si Juan at Pedro kaya’t sinabayan na rin nila ng pag-jingle si Pepe, uso naman sa lalaki yung sabay-sabay na umihi sa isang bowl, sa babae lang hindi. Nagulat si Juan at Pedro sa nakita nila sa CR, wala silang makita kay Pepe. “pare, anong nangyari sa ano mo?” tanong ni Juan. “nahuli kasi ako ni misis na nagpapaputok sa piling ng iba, kayo yon, hindi man ako yung naputukan, naputulan din ako, pinutol nya sa sobrang galit” hiyang sagot ni Pepe. “eh ikaw pala tong hindi marunong mag-ingat sa pagpapaputok eh” insulto ni Pedro.

yun.. bawal yung sensitive.. joke lang to.. tsaka nakarinig na rin naman kayo sa news ng ganyan eh.. im just sayin..

TERITORYO

2010-12-23T04:08:00.000-08:00

ang baranggay lantang-gulay ay isang lugar na punong-puno ng mga siga, so maraming sinusunog na tuyong dahon dito, pero siga, as in yung mga matatapang na tao pala, mga walang kinatatakutan, mga walang sinasanto, at malamang, mga wala ring trabaho. sa lugar na ito, ang pinaka-siga sa lahat ay si Boy Letra, Boy Let for short. isang araw ay nagtipon-tipon ang lahat ng mga siga at nagdesisyon silang magkaron ng battle royale, kung saan isang matinding labanan ang magaganap upang malaman kung sino ang karapat-dapat na humawak sa teritoryong yon. "ito ang labanang walang magkakakampi, lahat magkakalaban, kung sino ang huling matitira, sya ang hahawak sa teritoryong to" ang sabi ni Boy Let sa ibang mga siga. "oo, sige, nagets na namin, ang hindi ko lang magets ay baket ka tinawag na Boy Letra, bakit nga ba?". naobliga namang sumagot si Boy Let, "ako ay tinawag na Boy Letra dahil punong-puno ang katawan ko ng tattoo na letra". "ano? letra ba yan? eh bat hindi namin maintindihan, ano ba yan chinese? tanong ng isa. "nako hindi, tagalog lang to, dati kasing doktor yung tattoo artist ko eh kaya pangit yung penmanship nya" sagot naman ni Boy Let. walang kwenta ang usapan nila kaya naglabanan nalang silang lahat hanggang sa katapusan, ng sila'y nagkaubusan na, ang naiwan na lamang na nakatayo ay si Boy Let at si Berdugo. "Berdugo, mabuti pa't sumuko ka na kung gusto mo pang mabuhay" banta ni Boy Let. "okay, sige suko na ako" sagot naman ni Berdugo. madali naman palang kausap si Berdugo, tsaka isa pa, tinatamad na akong pahabain pa yung istorya. pero kahit sumuko na si Berdugo ay sadyang walang patawad si Boy Let, ginulpi nya pa din ito hanggang sa mawalan ng malay. "ako na lang mag-isa ang natitira, ako na ang may hawak ng teritoryong to, ako na ang hari dito!!" pagmamayabang ni Boy Let. habang nagse-celebrate si Boy Let ng kanyang panalo ay biglang dumating ang kanyang landlady. "hayop ka Boy Let, tatlong buwan ka na ngang hindi nagbabayad ng upa, ginulpi mo pa ang anak kong si Berdugo!! hala, sige, pinapalayas na kita sa apartment mo, dahil kung hindi ka aalis, papapulis na kita!!" sabi ng landlady. totoong hawak na ni Boy Let ang teritoryong yon, ngunit wala naman syang hawak na titulo ng lupa, pinalayas sya sa lugar at di na nakita pang muli. THE END.

p.s. ang moral lesson ay, wag kang makikipagaway sa iyong byenan pag nakikitira ka lang sa bahay ng asawa mo.. medyo wala yun sa story pero parang ganon din yon... ganon kasi lagi sa face to face..

GUSTO MAKAPANGASAWA NG ANGHEL

2010-12-03T23:26:00.000-08:00

si mario ay isang lalaking napakapihikan sa babae, gusto nyang makapangasawa ng mukhang anghel, ang problema lang hindi sya kagwapuhan. lumipas ang mga panahon, tumanda na syat lahat ngunit hindi pa rin sya nakakakuha ng mukhang anghel. don sya nakapagisip-isip, sabi ng iba ang tunay na kagandahan ay wala daw sa panlabas na anyo, ito raw ay makikita sa kabutihan ng puso. ayaw man ni mario ngunit sinubukan nya pumatol sa di kagandahan for the sake na magkajowa lang, pero syempre busilak ang kalooban ng bebot na to. naging jowa ni mario si pikpik, isa sya sa pinakamabait na taong dumating sa buhay nya, somehow, di man sya maganda, pero nagliliwanag ang kabaitan sa taong to. humanga si mario sa ugali ni pikpik, at somehow nagulat ang mga kaibigan ni mario, "aba, pare koy, mukhang naiinlove ka na talaga dyan kay pikpik ah, kasi noon gusto mo mukhang anghel pero ngayon pumatol ka sa hindi maganda" manghang sabi ng isa sa mga kaibigan ni mario. "oo pare, pag lumipas pa ang ilang buwan tapos napatunayan kong sobrang bait talaga ni pikpik, papakasalan ko na to" sagot naman ni mario. "good for you dude" sabat ng isa namang kaibigan. lumipas ang ilang buwan at mas lalong napatunayan ni mario sa sarili na napakabuting tao ni pikpik kaya nagdesisyon syang pakasalan ito, pagkatapos pakasalan tumira sila sa malayong probinsya. lumipas ulit ang ilang buwan, at bumalik ulit si mario sa lugar nila na hindi kasama si pikpik. "pare koy, mabuti naman napabalik ka sa lugar natin, asan na si pikpik? bat di mo sya kasama? at parang malungkot ka ata, di ba dapat masaya ka kasi kakakasal mo palang ilang buwan ang nakalipas?" tanong ng kaibigan ni mario. "nako pare sobrang lungkot ko, misery ang dinulot sakin ni pikpik, di pala sya mabait" sagot ni mario. "huh, imposible, nakita ko kung gano sya kabait" sagot ng kaibigan. "pero hindi sya mabait, kasi naaalala mo na noon, gusto ko makakuha ng mukhang anghel na babae pero walang nagkakagusto saking ganon, so naghanap na lang ako ng sobrang bait, kasi sabi nila ang mabait daw pag namatay nagiging anghel, so yun pinatay ko sya" sabi ni mario. "taena ka dre, ginawa mo yon?" gulat na tanong ng kaibigan. "oo pare, pero hindi sya mabait kasi hindi sya naging anghel, bruhilda pala yon, taena, naging multo" sabi ni mario. "eh gago ka pala eh, mumultuhin ka talaga non pinatay mo eh" sabi ng kaibigan. the end.

ALAMAT NG BANYO

2010-11-24T22:18:00.001-08:00

nung unang panahon may isang lalaking tae ng tae kahit saan na nagngangalang Banyo, sya ang nagpauso ng pagtae sa gilid-gilid ng daan. dahil sya ang nagpauso, since nauso, syempre may gumaya, nung una paisa-isa lang, hanggang dumami ng dumami at bumaho na ang kapaligiran. isang araw naburaot na yung mga tao to the point na hinanap na nila kung sino ang nagpauso ng kababuyang ito. napagalaman ng lahat na si Banyo pala ang nagpauso nito. bilang parusa, siya ay ikinulong sa isang maliit na kwarto upang don sya tumae ng one to sawa, at simula nung kinulong sya sa maliit na kwarto nabasawasan na ang kabahuan sa paligid, at higit sa lahat, natakot na din ang iba sa kahihiyang idudulot ng pagkakakulong na nangyari kay Banyo. gumawa sila ng batas, kung sinomang mahuhuling tatae sa paligid ay ikukulong sa isang maliit na kwarto kung san ikinulong si Banyo. anyways, si Banyo ay ikinulong ng napakatagal don, naburaot, at di naglaon namatay sa sama ng loob, at syempre, sa sama ng amoy. at since then, ang maliit na kwartong yon na naging sagot sa pagkabawas ng baho dahil sa pagtae sa paligid ay ipinangalan kay Banyo bilang paggunita sa kanyang alaala. at nasanay na ang mga tao na gumawa ng banyo para pag natae ay wag bumaho ang paligid.

PEDRONG BAHO, AYAW MALIGO.

2010-11-12T18:21:00.000-08:00

si pedro ay isang batang ayaw maligo, ayaw nya sa kalinisan, at dahil don tinutukso syang pedrong baho ng mga kaibigan nya, pero wapakels si pedro, gusto nya kasing sakupin ang mundo sa tulong mga langaw, lamok, ipis at sariling baho ng katawan. "kung si peter parker pagkatapos makagat ng gagamba naging spiderman, ako magpapakagat lang ako sa lamok, basta walang dengue, magigi akong si mosquitoman, or sa ipis para cockman, i mean cockroachman pala". lahat ng hahadlang sa mga pangarap ni pedro ay tinuturing nyang kaaway, kasama na don ang lahat nang nagsasabi sa kanyang "maligo ka naman". kahit layuan pa sya ng mga tao dahil sa baho nya sa hindi pagligo ng ilang buwan at tawagin syang pedrong baho ayos lang sa kanya, "balang araw mapapasailalim kayo ng kapangyarihan ko, losers!!" iniisip nya. isang araw umuwi si pedro sa bahay, hindi maganda ang mood ng nanay ni pedro sa mga oras na yon, "leche kang bata ka, ang baho-baho mo na maligo ka naman" sabi ng nanay nya. hindi nagustuhan ni pedro ang narinig, ayaw na ayaw nyang inuutusan syang maligo dahil ayaw nyang maligo, redundant ang salitang maligo sa previous sentence pero yun yon eh. "nay, mahal ko kayo pero wag nyo akong uutusang maligo, hindi ko hahayaang pigilan nyo ang mga pangarap ko, sa oras na maligo ako matatapos na ang lahat, dapat maintindihan nyo yon" sabi ni pedro. "aba, talagang sinusubukan ako ng gagong to ah!" sigaw ng nanay sabay hagis nang nadampot na plantsa dahil sa galit. ang plantsa ay swak na tumama sa ulo ni pedro, sa sobrang lakas ng tama, nagbunga to ng sugat at tumulo ang dugo. "arayyyyyy, ang sakit, nay tulungan mo ako" sumamo ni pedro. nabigla ang nanay nya sa nagawa, lightbulb, biglang ngumiti, "sige anak, hayaan mo lang muna tumulo ang dugo bago tayo tumawag ng tulong" sambit ng ina. "what the.., im dying here mum, why oh why?". "ayaw mo maligo sa tubig ah, yan maligo ka muna sa sarili mong dugo." sabi ng nanay nya. nagulat at nabigla si pedro sa sinabi ng ina, ibig sabihin kasi non nakaligo na sya at tapos na ang mga pangarap nya, at don lang sya nagulat, wala namang kasi talagang pakialam sa kanya masyado nanay nya eh, sa dami ba naman ng murang tinatanggap nya dito everyday, immune na sya. at simula non naligo na ulit si pedro. the end.

TATTOO

2010-11-06T17:12:00.000-07:00

si beo ay sobrang hilig sa tattoo, meron syang sobrang daming tattoo sa ibat ibang parte ng katawan. may tattoo ng babae, ahas, gang, all kinds of shit. minsan may deniskartehan syang babaeng nagngangalang rogeria, gusto sana ni rogeria si beo kaso lang ayaw nya sa lalaking may tattoo, lalo na yung tattoo ni beo sa dibdib na mukha ng dati nitong karelasyon. "sige, sasagutin lang kita kung papabura mo yang nakatattoong mukha sa dibdib mo" sabi ni rogeria. "alam mong mahilig ako sa tattoo kaya please wag naman yon ang hilingin mo" sagot ni beo. "eh pano na lang kung naging tayo tapos makita ng mga tao na hindi ko kamuka yung nasa dibdib mo, edi nakakahiya, bakit hindi ka pa ba nakakamove on sa dati mong karelasyon, gusto ko pabura mo na yan, uso na naman yung laser removal ngayon diba?" mungkahi ni rogeria. " nako, sa lahat kasi ng nakarelasyon ko noon sya ang pinakamaganda pero nakamove on nako sa kanya, o sya, sige para mapatunayan ko sayong mahal kita, magiipon ako ng pera at gagawan ko ng paraan yang advice mo". sagot ni beo. lumipas ang ilang buwan at nakaipon na nang pera si beo, pinuntahan nya agad si rogeria, "rogeria, nakaipon na ako nang pera, magagawa na natin yung gusto mo" masayang sabi beo. "wow, talaga, sige pa laser removal mo na yan, ngayon napatunayan kong mahal mo talaga ako, kahit mahilig ka sa tattoo handa mong ipatanggal para sakin" kilig na sabi ni rogeria. "wait lang, sino bang nagsabing papatanggal ko to, nagipon nga ako ng pera para magawa yang gusto mo, diba sabi mo nakakahiya kung makikita ng tao na hindi mo kamuka yung nasa dibdib ko pag naging tayo, oh yan may pera na ako, magpaplastic surgery ka na para maging kamuka mo" sabi ni beo. "eh walang hiya pala to eh" ang sabi ni rogeria sabay sampal. the end.

NASAGOT NG DIWATA ANG KAHILINGAN

2010-10-21T05:14:00.000-07:00

     noong unang panahon, sa isang malayong lugar, mga tatlong sakay mula sa cubao, may isang lalaking sobrang malas sa mga babae, ang pangalan nya ay Kumag. walang babaeng nagkakagusto sa kanya dahil sobra syang manyak, isang araw, nakapagdesisyon syang maglakbay ng marinig nyang meron daw palakad-lakad na matandang ermitanyo sa may kagubataan, hindi ito tunay na ermitanyo, ito raw ay isang makapangyarihang diwata na nagkakaloob ng isang kahilingan sa sinumang busilak ang puso, at dahil nabasa nya na sa mga story books noon ang style or ugali ng mga napagkalooban ng kahilingan alam nya na ang dapat nyang gawin. by the way, ang gusto nga palang hilingin ni Kumag if ever since manyak sya, syempre isang super hot na babae. "taena, sobrang easy lang to, magdadala lang ako ng tinapay tapos pag may nanghinging matanda sa daan, bibigyan ko lang, presto, magtatransform si tanda na diwata tapos bibigyan na ako ng wish, yahooooooo" ang sabi ni Kumag sa sarili.
     nagsimula na si Kumag sa paglalakabay, on the way may nakasalubong syang matandang ermitanyo, as expected, nanghingi ng pagkain, "hahaha, just like in the books" naisip ni Kumag. syempre para makagrant ng wish binigyan ni Kumag ng tinapay si tanda. "napakabuti mo naman anak, salamat sa tinapay" ang sabi ni tanda. lumipas ang ilang minuto, naubos na ni tanda ang tinapay and all of that shit pero hindi pa rin sya nagbabagong anyo, "oh shoot, jafakes pala tong lolong to" nasabi na lang ni Kumag sa sarili. marahil ay hindi pa ayon ang diwatang hinahanap nya kaya nagpatuloy na lang sya sa paglalakbay. marahil parang home for the aged ang gubat na yon dahil agad-agad syang nakasalubong ng panibagong ermitanyo, "anak, meron ka bang tinapay dyan nagugutom na kasi ako" sabi ng matandang ermitanyo. walang kaabog-abog na binigyan ni Kumag ng tinapay ang matandang ermitanyo thinking this is it, ito na siguro yon. lumipas ang ilang minuto, kinain ng matandang ermitanyo ang tinapay at naubos pero wala pa ring diwata na lumalabas, "puta, different person pero same shit, mukhang wala atang diwata dito ah, naloko ako, nauubusan na ako ng tinapay na baon". nagpatuloy at nagpatuloy si Kumag sa paglalakbay, sa sobrang tagal na ng paghahanap nya ngayon ng bagong ermitanyo ay dinatnan na sya ng gutom. nakapagdesisyon na si Kumag na kalimutan na lang ang tungkol sa diwata at kakainin nya na lang ang huling piraso ng tinapay nyang dala.
     sa puntong kakainin nya na ang tinapay ay biglang may dumating na matandang ermitanyo, "anak, ilang araw na akong walang kinakain, pwede bang sakin na lang ang tinapay mo" sabi ng matandang ermitanyo. nagisip-isip si Kumag pero gutom na talaga sya "pasensya ka na tanda pero gutom na ako, at isa pa hindi ka naman diwata na pag binigay ko sayo to ay mabibigyan mo ako ng wish, get lost!! " ang sabi ni Kumag sabay kain sa tinapay. kinain ni Kumag ang tinapay sa harapan ni tanda at nangiingit pa, then suddenly, ang matandang ermitanyo ay nagtransform bilang bumble bee, joke, bilang isang sobrang ganda at sexing diwata. "maramot kang kupal ka, at dahil dyan wala kang wish" ang sabi ng diwata. nalungkot si Kumag sa nakita at narinig, parang gusto nya ng magpakamatay, at dahil don bigla nyang dinampot ang isang napakalaking bato at animoy ipapalo sa ulo nya. nakosensya naman ang diwata sa nakita at lumapit to sa kanya para pigilin sya, "wag mong itutuloy ang iyong binabalak, wag mong ipapalo yan sa ulo mo" sabi ng diwata. "at sino namang may sabing ipapalo ko to sa ulo ko" ang sinabi ni Kumag sabay palo ng hawak na bato sa ulo ng diwata, at yun tulog ang bobong diwata. "kaya nga ako naglakbay all the way here para lang makapagwish ng super hot chick, and shit, nung mag transform ka, youre everything i wanted and more, youre mine now bitch" ang sabi ni Kumag sa walang malay na diwata. the rest is history. at salamat sa diwata ng kagubatan dahil sa kanya natupad ang kahilingan ni Kumag. the end.

this fairy tale is R18.. sorry ngayon ko lang nasabi.. nabasa mo na.. peace...