MAN'S BESTFRIEND

             Noong unang panahon, hindi pa magkakaibigan ang mga tao at ang mga aso, galit sila sa isa't isa. Isang araw, may lalaking nagngangalang Bantay ang naglalakad sa daan, nakakita sya ng isang asong sugatan, usually sa mga panahong yon ginagawa na yong asusena, pero dahil naawa si Bantay ginamot nya ito. Natuwa naman sa kanya ang babaeng asong nagngangalang Kuting, oo, yon ang pangalan na aso na to, walang pakialaman ng istorya, sa tuwa nya ay dinilaan nya si Bantay sa mukha. Nasarapan naman si Bantay sa pagdila nito kaya pinadilaan nya na rin dito ang kanyang dalawang itlog... heheheh... oo, kasi galing sya sa sari-sari store non, bumili sya ng itlog. Umuwi si Kuting sa lugar ng mga aso at binalita ang kabutihang ginawa sa kanya ng isang tao. "Bow wow wow" ang sabi ni Kuting. "Grrrrrrr.... baw wow" sagot ng isa sa mga aso. Shit, wala akong maintindihan, buti na lang at may katulong akong aso habang sinusulat ko tong kwento, sya ang nagsisilbing interpreter ko. Ang sinabi pala ni Kuting ay "nasugatan ako at may tumulong saking tao, mababait naman pala sila, dapat wag na tayong magalit sa kanila", oo, ganon talaga kahaba ang translations nyon, kung may tutol ka, magreklamo ka dito sa asong tumutulong sakin sa pagsusulat. Ang sinabi naman pala ng isa sa mga aso ay "Grrrrrr... di ako naniniwala, nagpapanggap lang yon". Si Kuting ay lubhang natuwa sa taong tumulong sa kanya kaya kinabukasan ay bumalik sya sa lugar kung san sila nagkita ni Bantay, pero di nya pa alam na Bantay pala ang pangalan nito. Kinabukasan, naglalakad si Bantay at nakita nya si Kuting, "Aba, ito yung aso na nakita ko kahapon ah, mukhang okay ka, alam mo galit lang naman kaming mga tao sa mga aso dahil ang hilig nyong mangagat, pero buti ka pa mabait ka.. anyways dog, ako pala si Bantay" ang sabi ni Bantay. Lumipas ang mga araw na nagkikita sila sa parehong lugar kaya nagi silang matalik na magkaibigan. Isang araw paguwi ni Kuting sa lugar ng mga aso, "What's up dog? Balita ko bestfriend mo na ngayon yung taong laging nakikipagkita sayo" sabi ng isa sa mga aso. "Yeah dog, at ang pangalan nya ay Bantay, oh wait, nasusuka ata ako" ayon kay Kuting. "Teka lang Kuting, umamin ka nga samin, buntis ka ba? Sino sa mga aso ang ama?" tanong ng tatay ni Kuting. "Tay, hindi aso ang ama, kundi si Bantay" nakakabiglang sagot ni Kuting. Sa totoo lang, hindi naman sya sure kung kay Bantay nga yon kasi malanding aso to si Kuting, pero kung sa point of view ng science, syempre walang mabubuo sa kanila ni Bantay, pero it won't change the fact na pumatol si Bantay sa aso. "Ngayon sabihin mo samin, ano bang pakiramdam nung.. you know?" tanong ng isa. "Actually, it felt great" sagot naman ni Kuting. Nagusap-usap ang mga aso. "Napagkasunduan ng lahat na tayo'y magigi nang man's bestfriend upang maranasan rin natin ang naranasan ni Kuting" sabi ng leader ng mga aso. Simula non naging mabait na ang mga aso sa mga tao, umaasang gagawin din sa kanila ng ibang mga tao ang ginawa ni Bantay kay Kuting. Ang mga tao naman ay naging mabait na sa mga aso kasi hindi na sila nangangagat sa panahong iyon, wag mo lang gugutumin at tatapakan ang buntot, ibang usapan na yon. Kung mapapansin mo, iba ang naging epekto sa mga lalaking aso ng pangpependehong ginawa ni Bantay sa kalahi nila, nagi silang frustrated sa mga tao, tignan mo, minsan kahit nakatayo ka lang, kakastahin nila yung binti mo. The end.

PAMILYA

        Isang tawag ang natanggap ni Roel mula kay Roger, may masamang balita daw tungkol sa kanilang ama, mas mabuti raw kung ipapaliwanag nya ito ng personal. Tinawagan din ni Roger si Mario upang sabihin ang parehong mensahe. May kanyang-kanya ng pamilya si Roel at Mario, si Roger na lamang ang nanatili sa piling ng kinikilala nilang ama. Nang marinig nila ang mensahe ay dali-dali silang pumunta sa bahay nito.       "Roger, anong nangyari kay Papa? Nasaan na sya, may sakit ba sya?" sabi ni Roel.
       "Anong balita ba yung sasabihin mo tungkol sa kanya?" sabat naman ni Mario.
       "Nandon lang sya sa kwarto nya, at maayos ang kalagayan, pero masamang balita, narinig kong pinagusapan nila nakaraan ni attorney na wala daw sating iibigay na mana, lahat daw ng kayamanan ay ipamimigay lang sa mga charities"
Hindi makapaniwala ang dalawa sa kanilang narinig, hindi sila makapaniwala na magagawa ito ng kinikilala nilang ama. Ang tatlo ay pare-pareho lang na inampon ng mayamang si Don Miguel, hindi ito pinalad magkaanak sa nasira nyang asawa, wala sa tatlo ang tunay na magkadugo.
       "Hindi ko hahayaan na walang kayamanang mapunta satin, bago nya pa tuluyang magawa ang pinaplano nya, papatayin ko sya" sabi ni Mario.
Tahimik lang Si Roel at Roger, mukang walang tutol sa planong pagpatay na gagawin ni Mario sa ama.
      "Nasan sya?"
      "Nandon sa kwarto"
      "Ayoko kong madungisan ang kamay ko, papanoorin na lang kita".
      "Sige, bala kayo, takpan mo ng unan habang natutulog kung gusto mo, ako na ang bahala sa katiwala nating si Mang Lino, wag kayong kikilos hanggat wala pa akong sinasabi" sabi ni Roger.
Hinanap ni Roger si Mang Lino, nung makita ito ay kinausap nya.
      "Mang Lino, hindi na namin kailangan ang serbisyo mo, bilang kabayaran sa matapat mong paglilingkod, tanggapin mo to".
Inabot ni Roger ang isang bag na punong-puno ng pera at alahas.
      "Masyadong malaki ito, hindi ko to matatanggap".
      "Hindi ba't matagal mo ng gustong makauwi sa probinsya nyo, ayan na ang pera, umuwi ka na, sobra-sobra pa yan, dahil kung hindi mo yan tatanggapin, papaalisin kita na walang dala na kahit ano".
Umalis si Mang Lino dala ang bag na puno ng pera at alahas, si Roger naman ay bumalik sa kanyang mga kapatid upang sabihin na handa na ang lahat.
      "Napaalis ko na si Mang Lino, tara, puntahan na natin yung matanda sa kwarto"
Pumunta ang tatlo sa kwarto ni Don Miguel, unang pumasok si Mario at sumunod si Roel, laking gulat nila sa kanilang nadatnan, magulo ang loob ng kwarto at ang taong dapat ay papatayin palang nila ay patay na. May tama ito ng bala sa kanyang ulo. Hindi nila maintindihan ang lahat. Tatanungin pa lang nila si Roger kung ano ang nangyari ng biglang pagbabarilin sila nito sa ulo mula sa likod.
      "Wala na kayong dapat patayin, kanina ko pa sya pinatay, at ayokong may kahati sa mana, ngayon magkakasama na kayo sa impyerno".
Pagkatapos maitago ang baril na ginamit nya sa pagpatay, tumawag si Roger sa pulis upang ibalita ang krimen na nangyari sa kanilang tahanan. Inabutan ng mga pulis ang tatlong bangkay sa loob ng napakagulong kwarto. Maraming pera at alahas ang nawawala, at kahina-hinala ang biglang pag-alis ni Mang Lino sa araw ding yon....

ALAMAT NG PANGIT

          noong unang panahon may hari na sobrang hindi kaaya-aya ang itsura at sya'y walang pangalan. isang araw, sya'y nakapagdesisyon na magkaron ng pangalan, pinagutos nya sa buong kaharian na dalan sya ng pinakamagagandang gamit na makikita sa kanyang nasasakupan, ipapangalan nya ang sarili nya sa pinakacool na madadalang gamit para astig. iniisip nya "malamang dalan ako ng mga mokong na to ng brilyante, espada, at iba pang maangas na gamit, heheheh..". dumating ang araw ng pagdadala ng gamit, suprisingly, lahat ng tao salamin ang dinala, naisip nya " bagay siguro sakin ang pangalang Salamin kaya lahat sila yun ang dinala, ako na ngayon si Haring Salamin". ngunit bago nya pa tuluyang masabi ang kanyang desisyon, napatitig syang mabuti sa salamin, nakita nya kung panong sobra-sobrang hindi kaaya-aya ang kanyang itsura at napasigaw sya ng "PANGIT". At simula non lahat ng hindi kaaya-aya ang itsura ay tinawag na pangit.

HINDI MARUNONG MAG-INGAT

              Kakatapos lang ng bagong taon, may tatlong magkakaibigan ang nanggaling sa magkakaibang ospital upang magpagamot dahil sa pinsalang natamo sa pagpapaputok, sila ay si Juan, Pedro at Pepe. Upang kalimutan ang kamalasang natamo, napag-isipin nilang maginuman. “napakamalas ko talaga pare, nagpaputok ako ng pla-pla tapos nasabugan ako sa kamay, yun, naputulan ako ng tatlong daliri” sabi ni Juan. “malas ka na ba ng lagay na yan, ako nga nagpaputok lang ng picolo, malas ko kasi naputukan ako sa kamay tapos yon, tanggal yung kaliwang kamay ko” sabi naman ni Pedro. “nagmamayabang ka ba, picolo lang natanggalan ka na ng kaliwang kamay, nagiimbento ka lang para sabihing mas malas ka sakin” pambabara ni Juan. Para mapatunayang naputulan nga sya ng kamay, pinakita ni Pedro ang kanyang kaliwang kamay, pero since putol na to, di na to nakita ni Juan, you dig. “walang hiya, totoo nga, kaya pala kanina pa nakapamulsa yang kaliwang kamay mo, akala ko naghahanap ka lang ng barya, nahihiya ka lang palang ipakita yung nangyari sayo” gulat na sabi ni Juan. Samantalang naguusap ang dalawa, nakatahimik lang na nakatingin sa kanila si Pepe. “oh ikaw Pepe, usually ikaw lagi ang nanalo sa ganto, siguro nagpaputok ka lang ng watusi pero naputulan ka ng isang buong braso no?” tanong ni Pedro. “ang sungaks mo naman Pedro, pano sya mapuputulan ng braso sa watusi, at tsaka yan yung braso nya oh, buong-buo”. Sabi ni Juan. “aba, oo nga no, nakakapagtaka lang kasi na hindi tayo natalo ngayon sa palupitan ni Pepe, ni wala nga syang naputol man lang na parte ng katawan” sabi ni Pedro. “nako mga pare koy, maingat akong magpaputok, well, ganon talaga minsan kapag hindi kayo nag-iingat, hala sige, tagay na lang tayo at kalimutan ang problema” mungkahi ni Pepe. Alam naman natin na jingle ng jingle maya’t maya ang mga nagiinuman, so nag may i go out muna si Pepe para jumingle, nagkataon namang nakaramdam din ng pagkaihi si Juan at Pedro kaya’t sinabayan na rin nila ng pag-jingle si Pepe, uso naman sa lalaki yung sabay-sabay na umihi sa isang bowl, sa babae lang hindi. Nagulat si Juan at Pedro sa nakita nila sa CR, wala silang makita kay Pepe. “pare, anong nangyari sa ano mo?” tanong ni Juan. “nahuli kasi ako ni misis na nagpapaputok sa piling ng iba, kayo yon, hindi man ako yung naputukan, naputulan din ako, pinutol nya sa sobrang galit” hiyang sagot ni Pepe. “eh ikaw pala tong hindi marunong mag-ingat sa pagpapaputok eh” insulto ni Pedro.

yun.. bawal yung sensitive.. joke lang to.. tsaka nakarinig na rin naman kayo sa news ng ganyan eh.. im just sayin..

ALAMAT NG BANYO

        nung unang panahon may isang lalaking tae ng tae kahit saan na nagngangalang Banyo, sya ang nagpauso ng pagtae sa gilid-gilid ng daan. dahil sya ang nagpauso, since nauso, syempre may gumaya, nung una paisa-isa lang, hanggang dumami ng dumami at bumaho na ang kapaligiran. isang araw naburaot na yung mga tao to the point na hinanap na nila kung sino ang nagpauso ng kababuyang ito. napagalaman ng lahat na si Banyo pala ang nagpauso nito. bilang parusa, siya ay ikinulong sa isang maliit na kwarto upang don sya tumae ng one to sawa, at simula nung kinulong sya sa maliit na kwarto nabasawasan na ang kabahuan sa paligid, at higit sa lahat, natakot na din ang iba sa kahihiyang idudulot ng pagkakakulong na nangyari kay Banyo. gumawa sila ng batas, kung sinomang mahuhuling tatae sa paligid ay ikukulong sa isang maliit na kwarto kung san ikinulong si Banyo. anyways, si Banyo ay ikinulong ng napakatagal don, naburaot, at di naglaon namatay sa sama ng loob, at syempre, sa sama ng amoy. at since then, ang maliit na kwartong yon na naging sagot sa pagkabawas ng baho dahil sa pagtae sa paligid ay ipinangalan kay Banyo bilang paggunita sa kanyang alaala. at nasanay na ang mga tao na gumawa ng banyo para pag natae ay wag bumaho ang paligid.